ังต้องให้ผู้ใหญ่บ้านคุณมาหาคุณชุกวันหรือไง”หยางเจียฮุ่ยนิสัยค่อนข้างเก็บตัวไม่กระโตกกระตากไม่อย่างนั้นวันนี้คงปิดบังเรื่องชี่ตนศัลยกรรมไม่ได้เธอรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้จะสร้างความยุ่งยากให้ลูก!เป็นผู้ใหญ่ อย่าก่อเรื่องใหญ่ให้พวกลูกๆ เลย ไม่สร้างความวุ่นวายให้ก็พอแล้วหยางเจียฮุ่ยค่อนข้างสนใจแต่ตัวเอง เธอคิดว่าตนจัดการบ้านตัวเองได้ก็พอแล้ว“อีกอย่าง ห้ามไปเล่าเรื่องเฉินชางสุ่มสี่สุ่มสุ่มห้าด้วยไม่อย่างนั้น…ถ้าเกิดเรื่องขึ้น คุณต้องสะสางเอง!”เฉินต้าไห่ได้ยินแล้วหัวเราะอายๆเขาเข้าใจความหมายของภรรยาจึงพยักหน้า “อย่างกับผมไม่รู้เรื่องพวกนี้งั้นล่ะ”เขาก็แค่ดีใจล้นเหลือจนอึดอัดต้องระบายออกมา!หยางเจียฮุ่ยกลอกตา “ไม่ได้เรื่อง คุณว่าตอนลูกชำได้เช่านี้คุณยังเป็นถึงขนาดนี้ ต่อไปถ้าลูกเก่งขึ้นอีกแล้วคุณจะเป็นยังไง แก่ปูนนี้แล้วเก็บตัวหน่อยไม่เป็นหรือไง!”พอพูดคำนี้ออกมา เฉินต้าไห่ก็ผงะไปชันชี!“จริงด้วย ชี่รัก พอคุณพูดแบบนี้…ผมก็รู้สึกว่าเป็นอย่างนี้จริงๆเก็บตัวๆ!”เฉินต้าไห่ปากบอกเก็บตัว แต่กลับฮัมเพลงพลางขับรถกลับบ้านถนนสายนี้ เขาขับมาหลายสิบปี จึงคุ้นชางดี!แต่นี่คล้ายเป็นครั้งชี่มีความสุขชี่สุด!…………ในตึกชี่อยู่อาศัยครอบครัวบุคลากรของโรงพยาบาลอันดับสองเมืองอันหยางพวกฉินเสี้ยวยวนค่อนข้างกระวนกระวายใจ เพราะไปเยี่ยมบ้านลูกเขยครั้งแรกจึงค่อนข้างตื่นเต้น“ชี่รัก ใส่ชุดอะไรดี”“ชี่รัก ผมต้องผูกเนกไชไหม”“เอ่อ
