บทที่ 576 ลูกชายของนางอยากให้นางตายหรือเนี่ย?!
เจ้าหน้าที่ที่นำคนมามิใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเหวินเหรินซานนั่นเอง
เห็นทางนั้นเจรจากันเรียบร้อยแล้ว ก็ให้จูต้าและจูอู่ไปพาสองพ่อลูกสกุลเฉียนออกมา
โชคดีที่คนมาเป็นเขา ถ้าเป็นคนอื่น ไฉนเลยจะปล่อยให้คนสกุลจูโน้มน้าวจูเอ้อร์เม่ย เกรงว่าคงจับคนมัดไปแล้ว
“พี่เหวิน ท่านรอสักครู่ พวกข้าจะไปพาคนมาเดี๋ยวนี้”
จูอู่เรียกพวกจูต้าลงไปยังห้องใต้ดินด้วยกัน แล้วคุมตัวพ่อลูกสกุลเฉียนที่ถูกมัดเอาไว้ทั้งวันออกมา
เนื่องจากเย่อวี๋หรานเข้าคุก ลูกสะใภ้สกุลจูทั้งหลายนึกชังพวกเขา จึงไม่เอาข้าวมาส่งให้ ทำให้พวกเขาหิวโหยมาครึ่งค่อนวันแล้ว
ยามนี้พวกเขาอดอยากจนทรวงอกแทบจะแนบกับแผ่นหลัง ไม่มีแรงเลยสักนิด
เพียงผ้าที่มัดปากไว้คลายออก เหล่าเฉียนก็ด่าทอคนสกุลจูไม่หยุด
“เลิกด่าได้แล้ว ท่านอยากพบขุนนางไม่ใช่หรือ ตอนนี้จะพาท่านไปพบขุนนางนี่ไง” จูอู่พูด
เหล่าเฉียนกับลูกชายค่อยสังเกตตอนนั้นเองว่าในเรือนมีเจ้าหน้าที่อยู่ด้วยกลุ่มหนึ่ง คนทั้งสองปีติยินดีจนน้ำตาไหล ร่ำร้องว่า “ท่านเจ้าหน้าที่ ช่วยด้วย!”
“ท่านเจ้าหน้าที่ พวกเขาจะฆ่าพวกข้า รีบจับพวกเขาเอาไว้เร็วเข้า”
“ใช่แล้ว เมียข้าถูกพวกเขาฆ่าตาย ข้าอยากแจ้งความ พวกเขาก็ไม่ยอมให้ไป ยังคิดจะขังลืมพวกข้า โชคดีที่พวกท่านมาแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกข้าคงต้องตายแน่ ๆ”
……
พวกเขาเข้าใจว่าเถ้าแก่ถังช่วยแจ้งความให้แล้ว เจ้าหน้าที่จึงมาที่นี่
ฉับพ