้อร์เม่ย
“ไม่ตาย! จับดูสิ ยังอุ่นอยู่เลยไม่ใช่เรอะ?” จูเอ้อร์เม่ยมีสีหน้าเดียดฉันท์
“อุ่นจริงด้วย!” เหล่าเฉียนมองไปทางเฉียนซินพลางกล่าวอย่างจริงจัง “อุ่นจริง ๆ นะ แม่เจ้าเหมือนจะยังไม่ตาย…”
“ไม่ตาย?” เฉียนซินไม่อยากจะเชื่อ จึงลองเอื้อมมือไปสัมผัสดู ทันใดนั้นร่างก็พลันแข็งทื่อ
แม่เขายังไม่ตาย หมายความว่าเรื่องที่เขาตกลงไว้กับเถ้าแก่ถังก็…
ไม่นะ!
ถ้าอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้อะไรเลยน่ะสิ?!
เฉียนซินสติแตก
“ท่านแม่ ทำไมท่านยังไม่ตาย?!”
ท่านยังไม่ตายได้อย่างไรกัน?
จูเอ้อร์เม่ยไม่รู้ความคิดของลูกชาย เข้าใจว่าอีกฝ่ายตื้นตันที่ตนเองยังมีชีวิตอยู่ก็นึกยินดี ลูกชายคนนี้ไม่ได้เลี้ยงเสียเปล่าจริง ๆ!
นางสวมกอดเฉียนซิน กล่าวอย่างปรีดาว่า “ไม่เสียทีที่เป็นลูกข้า รู้ว่าเจ้ารักแม่ ไม่เหมือนพ่อเจ้า รู้จักแต่จะแช่งชักให้แม่ตาย…”
ยังไม่ทันสิ้นคำ เฉียนซินก็ตะโกนขึ้นมา “ไม่ใช่เสียหน่อย ข้าบอกว่าทำไมท่านยังไม่ตาย? ถ้าท่านไม่ตาย ข้าก็ไม่ได้เงินน่ะสิ?”
ทันใดนั้น รอบด้านพลันเงียบสงบ
“ท่านตายไปแล้วไม่ใช่หรือ? ท่านแม่ ท่านตายไปแล้วนี่นา ตายแล้วทำไมยังคืนชีพกลับมาได้ ท่านไม่อาจคืนชีพ ท่านรู้ไหม ท่านต้องตายเท่านั้น…มีแต่ท่านตาย ป้าสะใภ้ถึงจะยอมมอบสูตรอาหารให้เถ้าแก่ถัง เถ้าแก่ถังถึงจะยอมแบ่งเงินให้ข้า!”
จูเอ้อร์เม่ยไม่อยากจะเชื่อ “เจ้าว่าอะไรนะ?!”
“ท่านแม่ ข้าขอร้องท่าน ท่านต้องตายเท่านั้น เข้าใจไหม? ถ้าท่านไม่ตาย คน