แบบนี้แล้วที่จริงแผนกคลินิกก็เป็ นดันเจี้ยนประสบการณ์ที่ไม่เลว
พอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ยังตื่นเต้นนิดหน่อยอยู่ดี
มาถึงตอนนี้ ก็ถือว่าเขาเข้าใจปัจจัยสาคัญของระบบ ความจริงก็ คือยิ่งตนช่วยชีวิตคนได้มาก ยิ่งช่วยผู้ป่ วยได้เพิ่มขึ้น ก็จะยิ่งได้รับ รางวัลอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง
พูดให้ชัดก็คือ ถ้าเขาช่วยชีวิตคน เขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น!
พอกลับมาที่แผนก พวกหมอก็กาลังทางานกันหมด ส่วนพวก นักศึกษายังนั่งกันอยู่
ที่จริงทุกแผนกมีปรากฏการณ์อย่างหนึ่ง ความจริงแล้วเก้าอี้ใน แผนกพวกนี้เป็ นสิ่งที่เตรียมไว้ให้อินเทิร ์นกับแพทย์ฝึ กอบรม โดยเฉพาะ
หมอยุ่งจนนั่งไม่ติด ไม่มีเวลาไปนั่งอยู่แล้ว
แต่พวกนักศึกษาหลายคนพอได้มาฝึกงานแล้ว ก็หาที่นั่งวางท่า หยิบหนังสือออกมาอ่านอย่างรู ้งาน ไม่อย่างนั้นก็เล่นมือถืออย่าง โจ่งแจ้ง
พวกหมอก็คร ้านจะไปสนใจพวกเขา ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครไปหา เรื่อง จะว่าไปการเรียนต้องตระหนักได้เอง ไม่มีใครเป็ นพ่อเป็ นแม่ถือ กระบองไล่ให้คุณไปเรียน
แน่นอนว่านี่เป็ นแค่ส่วนหนึ่ง หลายคนยังวิ่งวุ่นเปลี่ยนยาบ้าง รับ ผู้ป่วยบ้างอยู่ดี
ตอนนี้มีผู้ป่วยเข้ามาคนหนึ่งพอดี
ผู้ป่วยมองดูนักเรียนที่อยู่ตรงประตู ถามอย่างระวังว่า “หมอ เอ่อ …ท าไมยาฉันถึงยังไม่มาสักที”
นักศึกษาคนนั้นไม่มองตาผู้ป่ วยด้วยซ้า หงายการ ์ด ‘คอมโบ นักศึกษาแพทย์’ ที่ช่าชองทันที “ไม่รู ้ครับ ผมเป็ นนักศึกษา ถามหมอ ครับ”
