บ”
หัวหน้าทีมดับเพลิงรีบเรียกเอาไว้ “เดี๋ยวครับๆๆๆ คุณ…คุณยังไม่ มีแฟน ขอเบอร ์โทรไว้ได้ไหมครับ โจวเจิ้งของเราเป็ นคนดีจริงๆ ครับ!”
……
……
บนรถกู้ภัย เฉินชางมองเสี่ยวหลินด้วยท่าทางล้อเลียน อดพูด ไม่ได้ “เสี่ยวหลิน คุณดูสิครับว่าบังเอิญแค่ไหน พูดอะไรก็ได้แบบนั้น เลย เมื่อกี้ผมบอกว่าจะแนะนาแฟนให้คุณ ตอนนี้ก็มีพ่อหนุ่มที่เก่ง ขนาดนี้เข้าหาแล้ว! เสี่ยวโจวคนนี้ผมว่าไม่เลวเลยนะครับ รูปร่างสูง ใหญ่ ดูซื่อตรง คุณจะลองพิจารณาดูไหมครับ”
เสี่ยวหลินหัวเราะแฮะๆ พูดอย่างขวยเขิน “มืดเกินไป ฉันเห็น หน้าเขาไม่ชัดค่ะ หัวหน้าเฉินว่าเขาหล่อไหมคะ”
เฉินชางได้ยินแล้วอดข าไม่ได้ “ฮ่าๆ คุณหวั่นไหวจริงเหรอครับ หน้าตา…เป็ นพิมพ์นิยมครับ ดูน่ามอง”
เสี่ยวหลินเองก็จริงใจมาก พูดยิ้มๆ “ความจริง…ฉันชอบแนว ทหารค่ะ แค่ยืนเฉยๆ ก็ดูแข็งแกร่งมั่นคงแล้ว! หล่อมาก แต่… เจ้าหน้าที่ดับเพลิงก็ไม่เลวนะคะ ทาเพื่อประชาชน”
เฉินชางหัวเราะฮ่าๆ “งั้นผมให้เบอร ์โทรศัพท์คุณกับเขานะครับ”
……
…… ช่วงนี้เหล่าฉินกระวนกระวายใจโดยไม่ทราบสาเหตุ พลิกไปพลิกมาครุ่นคิด ตนก็ไม่ได้ท าอะไรผิดนะ แต่ท าไมมักรู ้สึกว่าจิตใจว่างเปล่า
เพราะเรื่องอะไรกันแน่ ช่วงเช ้า เหล่าฉินนั่งอยู่ในห้องทางานผู้อานวยการ
เหล่าฉินเป็ นผู้อ านวยการ หน้าที่รองคือหัวหน้าแผนกเนื้องอก วิทยา ปกติงานยุ่งมาก เขาประจ าแผนกผู้ป่วยนอกสัปดาห์ละสามวัน วันหนึ่งราวน์วอร ์ด อีกวันประชุมโ
