นมาผสมสารฟอกเลือดให้พวกเราเอง”
พอได้ยินการพูดคุยกันของคุณหมอเหล่านี้ ผู้ป่วยยังออกจะตื่นเต้น ในใจรู้สึกเร้าใจจนทนไม่ไหว
คิดไม่ถึงว่าตนจะถึงกับโชคดีดวงแข็ง ได้พบกับหมอเฉิน
ตอนนี้เอง หมออาวุโสในห้องฟอกเลือดมองดูผู้ป่วยแล้วพูดว่า “เฮ้อ…ไม่รู้จริงๆ ว่าจะบอกว่าคุณโชคดีหรือโชคร้ายดี!”
“จะว่าคุณโชคดีไหม…กินยาแก้หวัดจนหัวใจเต้นพลิ้ว เกือบตายไปแล้ว! ผมเป็นหมอฟอกเลือดมานานหลายปีขนาดนี้ เห็นคนที่เกิดภาวะเป็นพิษจากยาที่ปลอดภัยอย่างพาราเซตามอลแบบนี้มาฟอกเลือดน้อยมากจริงๆ!”
“แต่…จะว่าคุณโชคร้ายรึเปล่า คุณได้เจอหมอเฉินฉวยตัวคุณกลับมาจากมือยมทูตพอดี ผมบอกตามตรง ต่อให้วันนี้หัวหน้าซย่า ซย่าเกาเฟิงอยู่ในวอร์ด ก็ไม่แน่ว่าเขาจะหาสาเหตุของอาการป่วยได้ไวขนาดนี้ เพราะหลายปีนี้ลักษณะเฉพาะพื้นฐานของภาวะเป็นพิษจากพาราเซตามอลมีในคลินิกน้อยมาก”
ผู้ป่วยยิ้มเจื่อน การฟอกเลือดกำลังจะเริ่มขึ้น
……
……
ส่วนในแผนกศัลยกรรมหัวใจทางนี้ เมิ่งซีมองเฉินชางอย่างค่อนข้างเหลือเชื่อ “เสี่ยวเฉิน นี่คุณ…ยังผสมสารฟอกเลือดได้ด้วยเหรอ”
เฉินชางพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ “ยากมากเหรอครับ”
ไม่รู้ทำไม สามหมอปริญญาเอกกับหนึ่งเมิ่งได้ยินคำพูดนี้ของเฉินชางถึงรู้สึกอยากต่อยคน
ขนาดคนที่ใจเย็นที่สุดอย่างอาจารย์เมิ่งยังกำหมัดแน่นอย่างอดไม่ได้ “ไม่แกล้งโง่แล้วมันจะตายเหรอคะ”
เฉินชางยิ้มอายๆ “เปล่าๆ ก่อนหน้านี้ผมเคยอยู่ในห้องฟอกเลือดพอดี”
เก่อฮว๋
