ิดมากเลยนะครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น!”
‘พี่ชิงรั่ว…’ ทันทีที่เธอได้ยิน หัวใจของเฝ่ยชิงรั่วก็ยิ่งโกรธขึ้นไปอีก ไหนหมอนี่บอกว่าเธอเป็นพี่สาวคนเดียวไง แต่ตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น?
ทั้งดูการถ่ายทอดสดของเฝ่ยไป๋ลู่ ส่งของขวัญ ทั้งยังอัปเกรดเป็นแฟนคลับของยัยนั่นอีก
แถมตอนนี้ก็เรียกเธอว่า ‘พี่ชิงรั่ว’ เพื่อแยกจากเฝ่ยไป๋ลู่
เฟยชิงรั่วกัดฟันด้วยความไม่พอใจ เธอขยี้ตาและไม่พูดอะไรอีก
เมื่อเฝ่ยมาเห็นว่าลูกสาวที่รักถูกทำให้เสียใจ เขาก็ด่าเฝ่ยเฉิงอย่างแรง “โตป่านนี้แล้วยังพูดไม่เป็นอีกหรือไง? แกน่ะมีประโยชน์อะไรบ้าง อ่านหนังสือก็ไม่ค่อยออก วัน ๆ เอาแต่ไปข้างนอกกับเพื่อนแล้วก็สร้างแต่ปัญหา พอกลับมาบ้านก็ยังมาทำให้คนอื่นไม่สบายใจ ขอโทษพี่สาวแกเดี๋ยวนี้!”
ความกังวลบนใบหน้าของเฝ่ยเฉิงค่อย ๆ หายไป แทนที่ด้วยความเจ็บปวดและความผิดหวัง
“ทำไมผมต้องขอโทษด้วย? ผมแค่ถามเฉย ๆ ว่าทำไมถึงขอมากขนาดนั้น นี่ผมเป็นลูกแท้ ๆ หรือพี่ชิงรั่วเป็นลูกแท้ ๆ กันแน่!”
ท่าทางของเฝ่ยมาและเฝ่ยชิงรั่วดูสะเทือนใจมาก
ทว่าเฝ่ยเฉิงกลับไม่ได้สังเกต และเอ่ยเยาะเย้ยว่า “ตอนจัดงานเลี้ยงต้อนรับครอบครัว พ่อก็ตบผมเพราะเฝ่ยไป๋ลู่ ตอนนี้ก็มาด่าทอผมเพราะเรื่องพี่สาวชิงรั่ว ผมล่ะอยากถามจริง ๆ ว่าถ้าเกลียดมากขนาดนั้น จะให้ผมเกิดมาทำไม?!”
หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้ววิ่งออกจากบ้านไป
เฝ่ยมาจะเอื้อมมือไปรั้งไว้ แต่ก็ไม่อยากเ
