่นทำเรื่องที่ไม่อาจพบผู้คนมาเป็นแน่ ท่านถึงได้ตามมาแก้แค้นเขา”
เย่อวี๋หรานรับประกันกับมังกรตาเดียวเจียงซู่ “ท่านวางใจได้ ท่านตามข้าไปจะต้องได้เจอเขาแน่นอน”
เมื่อมาถึงลานว่างตรงท้ายเรือน มังกรตาเดียวเจียงซู่กลับไม่ได้เจอคนที่เขาต้องการพบ
“คนล่ะ?”
เย่อวี๋หรานชี้ลงไปใต้ฝ่าเท้า “อยู่ข้างล่างนี่เอง เมื่อกลางวัน พวกลูกชายข้าเอาสองพ่อลูกไปขังไว้ในห้องใต้ดินแล้ว”
มังกรตาเดียวเจียงซู่พินิจอย่างละเอียดก็พบสิ่งที่มีลักษณะเหมือนฝาปิดบานหนึ่ง
“ห้องใต้ดิน?” มังกรตาเดียวเจียงซู่ที่ไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อนมองมาที่เย่อวี๋หรานอย่างประหลาดใจ
เย่อวี๋หรานยิ้มแย้มอธิบายราวกับมองไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น “ของในชนบทแบบนี้ ท่านอาจไม่เคยเห็นมาก่อน ห้องใต้ดินก็คือหลุมขนาดใหญ่ที่ขุดลงไปใต้ดิน แล้วเอาเสบียงไปเก็บไว้ในนั้น แน่นอนว่าย่อมไม่ใช่ข้าวสารอยู่แล้ว ข้าวสารต้องเก็บเอาไว้ในยุ้งฉาง ถ้าเอามาเก็บไว้ในห้องใต้ดินคงกลายเป็นอาหารของพวกหนูกันพอดี”
“สิ่งที่เก็บไว้ในห้องใต้ดินคือมันเทศ”
“ถ้าเก็บมันเทศเอาไว้เหนือพื้นดินจะเสียง่าย เอาไว้ในห้องใต้ดินจะเก็บเอาไว้ได้นานกว่า”
……
มังกรตาเดียวเจียงซู่ไม่นึกสงสัย แม้เขาจะไม่รู้แน่ชัดนักว่ามันเทศต้องเก็บรักษาอย่างไร แต่การขุดหลุมเก็บเสบียงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่แต่อย่างใด
ตัวเขาเองก็เคยขุดหลุมฝังสุราหรือเอาเงินไปซ่อนเหมือนกัน
แต่คนชนบทไม่มีการเก็บสุราหรือเงินแบบนั้น เสบียงอา
