กับเรื่องของคุณขนาดนี้ แคร์ขนาดนี้…แต่วันเกิดฉันคุณยังไม่แคร์ แถมยังไปเรียนอีก!
แต่เพิ่งฉีกไปเมื่อกี้ เธอก็เก็บขึ้นมาอีกครั้ง ปาดน้ำตาแล้วก็วิ่งเข้าไปในห้องเวร เริ่มคำนวณอย่างน้อยใจ
ประมาณหกโมงเย็น จู่ๆ เสียงโทรศัพท์จากเฉินชางก็ดังขึ้นมา
ฉินเยว่ตัดสายทิ้งโดยไม่แม้แต่คิด!
เฉินชางอึ้งไป ยายนี่ต้องโมโหแน่เลย พอคิดได้ดังนี้เขาก็โทรไปอีกครั้ง
ฉินเยว่เห็นว่าเฉินชางโทรมาจึงรับสาย พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “มีอะไร ยุ่งอยู่!”
เฉินชางได้ยินเสียงเฉินเยว่ พลันหัวเราะออกไปอย่างห้ามไม่ได้ “วันนี้…วันเกิดคุณ ผมจองร้านอาหารเลี้ยงข้าวคุณไว้แล้ว”
พอฉินเยว่ได้ยินเสียงเฉินชาง น้ำตาก็แทบไหลลงมา!
เขายังจำได้นี่…
เขาไปจองร้านอาหารให้ฉันแล้ว
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ฉินเยว่ก็แสบจมูกอย่างห้ามไม่ได้
ต่อให้ตัวเธอรับไม่ได้ที่คนอื่นทำดีด้วย แต่พอเฉินชางง่วนกับการจองร้านอาหารให้ตัวเองทั้งวัน เธอก็รู้สึกดีใจมาก
เสียงเธอยังออกจะสะอึกสะอื้น “อยู่ที่ไหนล่ะ ฉันเรียกรถไป…”
หลังจากเฉินชางได้ยินดังนั้น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าตนออกจะรังแกเธออยู่หรือเปล่า
เฉินชางหัวเราะ “ร้านอาหารตะวันตกที่คุณอยากไปที่สุด ร้านอาหารตะวันตกคริส”
ฉิ
