นเยว่ได้ยินดังนั้นก็ดีใจทันที เอ่ยพลางยิ้มว่า “คุณรอก่อนนะคะ ฉันจะรีบไป!”
พอคิดถึงตรงนี้ เธอก็ไม่สนใจจะเปลี่ยนชุด สวมเสื้อฮู้ดตัวใหญ่โคร่งที่ใส่อยู่ทุกวัน รีบร้อนเรียกรถไปร้านอาหารตะวันตก
ระหว่างทาง ฉากในละครปรากฏขึ้นในสมองเธอไม่หยุด ต่อให้รู้ดีว่าเฉินชางไม่มีทางฟุ่มเฟือยอย่างนั้น ไม่มีท่าทางของท่านประธารจอมเผด็จการ หรือไม่มีทางเก่งกล้าสามารถได้เช่นนั้น…
แต่ในใจผู้หญิงก็มีจินตนาการอยู่เสมอ!
ร้านอาหารตะวันตกคริสเป็นร้านอาหารตะวันตกที่ตกแต่งหรูหราที่สุดในเมืองอันหยาง ว่ากันว่ากำลังจะได้ดาวมิชลิน อาหารมื้อหนึ่งแพงมาก ตั้งอยู่บนดาดฟ้าของอาคารตงหลินที่สูงที่สุดในเมืองอันหยาง ที่นั่นเห็นทิวทัศน์ยามราตรีที่สวยที่สุดของเมืองอันหยาง ทั้งยังเห็นกระแสน้ำของแม่น้ำเฝินไหลเอื่อย ถ้ามีที่นั่งติดริมหน้าต่าง นี่ย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
น่าเสียดาย…ตำแหน่งติดริมหน้าต่างจองยากมาก!
จู่ๆ ฉินเยว่ก็รู้สึกว่าสวมเสื้อฮู้ดแบบนี้มากินอาหารฝรั่งจะชุ่ยเกินไปหน่อย…
นางเอกคนอื่นแต่งชุดเดรสสวยๆ ทั้งนั้น
ทันทีที่มาถึงชั้นล่างของตึกก็มีบริกรของร้านอาหารรออยู่ หลังจากเห็นฉินเยว่ก็ทักว่า “สวัสดีครับ คุณใช่คุณฉินเ
