ล็กที่เย็นจนแดงก่ำของฉินเยว่ อดกุมไว้ในมืออย่างปวดใจไม่ได้ “ขอบคุณครับ!”
ฉินเยว่หัวเราะแฮะๆ ก่อนพูดว่า “รีบไปกินข้าวเถอะค่ะ เดี๋ยวจะเย็น ฉันไปดูสักหน่อยว่ามีงานอะไรไหม”
เห็นอาหารเช้าในมือยังอุ่นอยู่ จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่าทุกอย่างล้วนมีความสุขมาก
ตอนเช้าหลังจากเปลี่ยนเวรเสร็จ เขาได้พักพอดี เฉินชางเตรียมไปเดินห้างสรรพสินค้าเพื่อเลือกของขวัญวันเกิดให้ฉินเยว่
เพิ่งออกจากโรงพยาบาลก็ได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือ
เฉินชางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเห็นว่าเป็นสายจากเจิ้งกั๋วถานก็รับสายทันที
“สวัสดีครับประธานเจิ้ง”
เจิ้งกั๋วถานหัวเราะฮ่าๆ “เสี่ยวเฉิน วันนี้คุณว่างไหมครับ”
เฉินชางพยักหน้า “อืม ตอนนี้หยุดพอดีครับ”
เจิ้งกั๋วถานได้ยินแล้วยิ้มขึ้นมาทันที “งั้นดีมากเลยครับ ทีมแพทย์เวชศาสตร์ความงามจากอเมริกามาถึงก่อนกำหนด เราผ่าตัดวันนี้เลยดีไหมครับ”
เฉินชางได้ยินแบบนี้พลันตอบรับทันที การผ่าตัดเคสหนึ่งใช้เวลาไม่มากนัก อีกอย่างความจริงเฉินชางในตอนนี้ผ่าตัดให้ภรรยาของเจิ้งกั๋วถานเพียงลำพังได้แล้ว
ผ่าตัดรอยแผลเป็นเก่าบวกกับปลูกถ่ายผิวหนัง
เฉินชางในตอนนั้นยังเป็นแค่ไก่อ่อนที่ทำเป็นแค่เย็บแผล แต่เขาในตอนนี้ไม่ใช่คน
