งเรื่องวันนี้ไปก่อน ยังไม่อาจเปิดเผยออกไปได้ชั่วคราว
หมอชาวบ้านเดินโซซัดโซเซออกไปจากเรือน จมจ่อมอยู่ในภวังค์
ข้าหลอกลวงคนอื่น!
คิดไม่ถึงเลยว่าข้าจะช่วยผู้หญิงคนนั้นหลอกลวงคนอื่น!
ไม่ใช่แค่นั้น ข้ายังวางยาคนอื่นอีกด้วย
แม้นั่นจะเป็นเพียงยาสลบ แต่สำหรับหมอชาวบ้านที่ไม่เคยทำเรื่องน่าละอายใจเช่นนี้มาก่อนก็เป็นเรื่องที่หนักหนามากแล้ว
เย่อวี๋หรานไม่มีเวลามาสนใจว่าหมอชาวบ้านกำลังคิดอะไรอยู่ หลังจากส่งเขากลับไปแล้ว นางก็กลับเข้าห้องไปสอบถามอาการของจูเอ้อร์เม่ย
“ท่านแม่ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ อาหญิงรองหลับสบายยิ่ง” หลี่ซื่อกล่าว “เมื่อครู่ท่านหมอจับชีพจรให้แล้วก็ไม่มีปัญหาอะไร”
“อืม เช่นนั้นก็ดีแล้ว ถ้านางฟื้นเมื่อไหร่ให้มาเรียกข้า”
“เจ้าค่ะ ท่านแม่”
…
เย่อวี๋หรานออกมาหารือแผนการขั้นต่อไปกับเจ้าหน้าที่และผู้อาวุโส
ความจริงได้มีการกำหนดแผนการเอาไว้แต่แรกแล้ว แต่ยังต้องยืนยันหรือปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์อีกครั้งหนึ่ง พยายามควบคุมเหตุเปลี่ยนแปลงให้อยู่ในขอบเขตที่สามารถรับมือได้ให้มากที่สุด
“ได้ อย่างนั้นนพวกเราก็แยกกันดำเนินการตามแผน”
“ตกลง”
พวกเขาหารือเสร็จเรียบร้อยก็แยกย้ายกันเคลื่อนไหว
เจ้าหน้าที่กลับไปที่เรือนเพื่อบอกโก่วต้านว่าจูเอ้อร์เม่ยเสียชีวิตแล้ว พ่อลูกสกุลเฉียนคิดจะอาศัยเรื่องนี้มากรรโชกทรัพย์จูต้าเหนียง ยามนี้จึงถูกควบคุมตัวเอาไว้
“หา?!” โก่วต้านตะลึงพรึงเพริด
กรรโชกทรัพย์จูต้าเหนียง นั่น
