อนวิ่งเข้ามา “ต้าไห่! ต้าไห่! เร็วๆ เหล่าเฮ่อกลิ้งตกลงมาจากช่องเขา ถูกกิ่งไม้เสียบท้องแล้ว!”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนที่กำลังกินข้าวอึ้งไปตามๆ กัน!
เหล่าเฮ่อก็คือเพื่อนในวงเหล้าของเฉินต้าไห่ ปกติไม่ว่าจะว่างหรือมีธุระก็จะมาดื่มเหล้าและคุยเล่นกันกันเสมอ ลูกชายกับลูกสาวทำงานอยู่ที่ปั่กกิ่ง
ส่วนเฉินชางกับฉินเยว่พอได้ยินขาวนี้ก็รีบลุกขึ้นเช่นกัน เนื่องจากความเคยชินด้านอาชีพ พวกเขารีบถามว่า “ตอนนี้ลุงเฮ่ออยู่ที่ไหนครับ”
ผู้ชายคนนั้นพูดด้วยสีหน้าลนลาน “ยังติดอยู่บนเนินอยู่เลย มีคนไปดูเป็นโขยงแต่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง โทรเรียกรถฉุกเฉินแล้ว เสี่ยวเฉิน เธอกับฉินเยว่ไปดูหน่อยเถอะ พวกเรากลัวว่าถ้าไปแตะต้องแล้วจะเป็นอะไรขึ้นมา”
เฉินชางพยักหน้า เขากับฉินเยว่ก็วางตะเกียบแล้วตามชายคนนั้นออกจากบ้านไป
เฉินต้าไห่เองก็ร้อนใจเหมือนถูกไฟเผาเช่นกัน
หลังจากคนกลุ่มหนึ่งเดินไปถึงตีนเขา จู่ๆ ก็พบว่ามีคนอีกกลุ่มล้อมอยู่ไม่ไกลจากตีนไหล่เขา
พอเฉินชางมาถึง ผู้ชายคนนั้นก็ตะโกนทันที “รีบหลีกทาง หลีกไปเร็วๆ เสี่ยวเฉินมาแล้ว!”
พอได้ยินแบบนี้ กลุ่มคนก็รีบหลีกทางให้
เฉินชางจ้องไปทางนั้น เห็นชายคนหนึ่งมีรูอยู่บนท้อ
