าคนหนุ่มสาวกลุ่มนี้เดินให้ไกลขึ้นอีกหน่อย
พอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็นึกขึ้นได้ถึงเรื่องบางเรื่อง!
ลบความแตกต่างทางความคิดระหว่างคนรุ่นก่อน เพิ่มโอกาสรวมพลังของคนรุ่นใหม่
เชิญคนกลุ่มนี้มาแล้วนั่งคุยกันดีๆ พูดคุยเกี่ยวกับแนวคิดในอนาคตกันใหม่!
จากนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาหวังอวี้ซาน
จากนั้นก็เป็นฉางหงเหล่ย
สุดท้ายเป็นเจียงเทา เข้าไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของกู้หงเหมย จึงให้เจียงเทาติดต่อให้เสียเลย
จากนั้น เขาก็วางโทรศัพท์แล้วเตรียมตัวนอน
จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากวีแชทก็ดังขึ้น
เฉินชางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พอดูก็พบว่าเป็นข้อความตอบกลับจากฉินเยว่ “เมื่อกี้พ่อฉันดื่มเยอะไป ตอนนี้อาเจียนกับร้องไห้อยู่ในห้องน้ำตลอด…
…ปากก็บ่นไม่หยุดว่า อาจารย์ครับ ผมทำได้ไม่ดี! ผม…”
เฉินชางอึ้งทันที พอคิดถึงสิ่งที่คุยกันคืนนี้ เขาก็เข้าใจแล้ว
เขายิ้มและตอบกลับว่า “ดูแลเขาให้ดี”
พอผ่านไปอีกครู่เดียว…
ฉินเยว่ก็ส่งอิโมติคอนแสดงความรู้สึก ‘หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก’ มา
“เป็นอะไรไปอีก” เฉินชางงง
“พ่อฉันไม่ร้องไห้แล้ว ตอนนี้กำลังหัวเราะด้วย” ฉินเยว่ตอบ
จากนั้น ฉินเยว่ก็ส่งข้อความเสียงมา
“ที่รัก! ผมจะบอกคุณให้นะ ผมไม่ได้ทำให้โรงพยาบาลอันดับสองเป็นโรงพยาบาลที่ดี! แต่…ผมเชื่อว่าลูกเขยของผมทำได้!”
“ผมไม่มีปัญหา! ผมจะยกลูกสาวให้แต่งงานกับเฉินชาง!”
“เจ้าเด็กคนนี้ ผมจะบอกคุณไว้นะ ว่าไม่มีปัญหา!”
“ผมเคยดื่มเหล้ากับเขาม
