็นผู้ชาย ฉางหงเหล่ยกับกู้หงเหมยเป็นผู้หญิง ก็ช่วยไม่ได้ เพื่อดูแลเพื่อนร่วมงานผู้หญิงอย่างพวกเธอ พวกราเลยไปเมืองหลวงทุกวัน พอไปถึงพวกเราก็เริ่มถกเถียงกัน เพราะถกเถียงกันเรื่องนี้แหละ ผมกับเหล่าหวังยังเคยชกกันด้วย ฮ่าๆ…แต่ตอนนี้แก่กันหมดแล้ว!”
พูดไปพูดมา ในแววตาของทังจินโปก็เต็มไปด้วยความรู้สึกหวนระลึก นั่นเป็นยุคที่พวกเขารุ่งโรจน์ที่สุด และเป็นยุคสมัยที่มีความหมายของพวกเขาเช่นกัน
“พวกเราสี่คน มีแนวคิดสี่แบบ แต่มีเพียงเป้าหมายเดียวเท่านั้น! พวกเราอยากทำคู่มือศัลยกรรมมือที่ก้าวนำโลกสักเล่ม…
พอพูดถึงตรงนี้ ทังจินโปก็สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วจ้องเฉินชาง “แนวคิดแบบนี้ของคุณ คิดว่าพวกเราไม่เคยคิดมาก่อนเหรอ…
…ผมทุ่มเทให้แนวคิดนี้มาห้าปีแล้ว! ห้าปีเต็มๆ เลยครับ พวกเราอยากขยี้วิธีการเย็บเส้นเอ็นแบบต่างๆ ออกมาทำใหม่ สร้างวิธีการเย็บแบบใหม่ขึ้นมา แต่เป็นงานที่ใหญ่เกินไป!…
…ตอนนั้นพวกเรายังใช้คอมพิวเตอร์ไม่เป็น ฉบับร่างที่เขียนด้วยมือกองอยู่เต็มห้อง แค่เพราะหวังว่าจะหาวิธีการเย็บที่ดีกว่านี้ได้…
…ตอนหลัง…พวกเราก็ไม่ได้ยืนหยัดทำต่อไป เพราะยิ่งเวลาล่วงเลยไป แนวคิดในใจของพวกเราก็ยิ่งุรนแรง ตอนนั้นผมร่างแผนขั้นต้นของวิธีการเย็บเส้นเอ็นแบบทังแล้ว เหล่าหวังยังยืนหยัดในแนวคิดของตัวเอง มีแค่ฉางหงเหล่ยกับกู้หงเหมยที่วิจัยค้นคว้าแบบเดิมมาตลอด…
…ตอนนั้นทีมเล็กก็เลยแยกย้ายกันเพราะไม่สบอารมณ์ แผนก็เลยถูกดอ
