ี่กำลังม้วนผมตัวเองเล่นรีบพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวก่อนเหล่าเฉิน ให้ฉันไปราวด์กับเขาก่อน ราวด์เสร็จฉันก็จะเลิกเวรดึกแล้ว วันนี้ต้องไปประชุมผู้ปกครอง!”
อันเยี่ยนจวินหัวเราะ พูดกับเจียงเทาว่า “ดูเหมือนวันนี้พวกเราจะได้ราวด์ทีหลังสุดแล้ว!”
เจียงเทาชะงักไป “หัวหน้าอัน…ทำไมจะไปราวด์ต้องเรียกหมอเฉินไปด้วยทุกรอบเลยล่ะครับ”
อันเยี่ยนจวินชะงักไปทันที อดพูดไม่ได้ว่า “เพราะเสี่ยวเฉินเป็นคนผ่าตัดให้ผู้ป่วยหลายคนน่ะครับ เขารู้สภาพของผู้ป่วยดีที่สุด ถ้าไม่เรียกเขาแล้วจะเรียกใครไปด้วยล่ะครับ”
คำพูดนี้เมื่อคนเก่าคนแก่ของแผนกฉุกเฉินได้ยินก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ แต่เมื่อเหล่าพนักงานใหม่ได้ยินกลับรู้สึกตะลึงพรึงเพริด!
จะอย่างไรเฉินชางก็ยังอายุไม่มาก ไม่ต่างจากพวกเขานัก แต่เมื่อพิจารณาจากปริมาณผมบนศีรษะของเขาแล้ว ตำแหน่งก็ไม่น่าจะสูงกว่าพวกตนด้วยซ้ำ
แต่ว่า…กลับทำงานเหมือนกับหัวหน้าแพทย์!
นำราวด์วอร์ดเช่นนี้เป็นอภิสิทธิ์ของหัวหน้าแพทย์เท่านั้น
หรือว่า…หมอเฉินคนนี้คือหัวหน้าเฉิน
ทุกคนคิดถึงตรงนี้ก็ทอดถอนใจออกมาด้วยความตื่นตะลึง หรือว่าเฉินชางคือผู้มีความสามารถที่ทางโรงพยาบาลรับเข้ามาเป็นกรณีพิเศษ
ทางหลัวโจวยิ่งช็อกหนัก เพราะเขารู้จักเฉินชางดี อย่างไรก็นับว่ารู้รากรู้ฐานของเฉินชางมาบ้าง ตอนแรกเขาคิดว่าเฉินชางคงเป็นแค่หมอน้อยธรรมดาในแผนกฉุกเฉิน แต่ตอนนี้เมื่อถึงช่วงเวลาราวด์วอร์ด เขาก็รู้สึกเหมือนทัศนคติทุกอย
