็จำไม่ได้นะคะ”
ฉินเสี้ยวหยวนยิ้ม “เฮ้อ…ลูกสาวโตแล้วจริงๆ รู้ความกับเขาบ้างแล้ว รู้จักเอาเสื้อผ้าของผมไปซักให้แล้ว!”
จี้หรูอวิ๋นพูดยิ้มๆ “ฝันหวานไปแล้วค่ะ! ลูกเอาไปส่งร้านซักรีดต่างหาก! ฉันสิ ซักผ้าให้คุณมาทั้งชีวิตแล้ว ไม่เห็นพูดอะไรบ้างเลย”
ฉินเสี้ยวหยวนยิ้มเล็กน้อย หันไปกอดจี้หรูอวิ๋นแล้วพูดขึ้นว่า “สวรรค์ดีกับผมจริงๆ มอบภรรยาสวยๆ ให้ผม แล้วยังมอบลูกสาวดีๆ ให้ผมอีก จริงสิ…แล้วก็มีลูกเขยที่เก่งกาจตั้งแต่ยังหนุ่มด้วย! คุณว่าเป็นบุญวาสนาตั้งแต่ชาติปางไหนของผมกันครับ”
จี้หรูอวิ๋นเห็นฉินเสี้ยวหยวนแสดงออกมาเช่นนี้ก็อดพูดไม่ได้ว่า “บอกแล้วว่าฉันเป็นภรรยาที่ดี! คุณควรขอบคุณฉันนะคะ! จริงสิ เสี่ยวเฉินเป็นยังไงบ้างคะ เล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ”
จี้หรูอวิ๋นได้ยินข่าวของเฉินชางแล้วก็แปลกใจ จึงรีบถามขึ้นทันที
ฉินเสี้ยวหยวนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้เธอฟังอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตั้งแต่การกู้ชีพจนถึงคำวิจารณ์ของทุกคนตอนเย็นของเมื่อวาน!
จี้หรูอวิ๋นฟังแล้วก็ตื่นเต้นราวกับมีคลื่นซัดสาดอยู่ในใจ!
ฉินเสี้ยวหยวนพูดจบก็ถอนใจออกมา “เฮ้อ ตอนนี้ผมพอใจเจ้าเด็กนี่ขึ้นทุกวันแล้วละครับ”
……
……
เฉินชางมองฉินเยว่ “คุณหันไปก่อนสิ!”
ฉินเยว่หัวเราะออกมาทันที “ฉันยังไม่รังเกียจคุณเลย แล้วคุณจะมาอายทำไมคะ”
เฉินชางกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที ชายหนุ่มหญิงสาวอยู่ในห้องกันสองต่อสองเช่นนี้มันเกิดเรื่องไม่คาดคิดได้ง่ายๆ เลย
