หตุการณ์ เธอมีความทรงจำเกี่ยวกับพวกคุณชัดเจน แต่…เรื่องสามีรวมถึงเรื่องอะไรพวกนั้น เธอลืมไปหมดแล้วครับ แม้แต่สาเหตุที่ตัวเองได้รับบาดเจ็บ…และอะไรต่างๆ พวกนี้ก็จำไม่ได้แล้ว”
ประโยคนี้ทำให้ทั้งสามทั้งตกใจและยินดี
นี่ไม่นับว่าเป็นเรื่องร้าย!
ทุกคนเข้าใจดี
ชายวัยกลางคนอดถามไม่ได้ว่า “งั้น…สภาพร่างกายของลูกสาวผมเป็นไงบ้างครับ”
หลี่เป่าซานใคร่ครวญครู่หนึ่งแล้วจึงบอกไปว่า “ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่ยังมีภาวะกล้ามเนื้อสลาย รวมถึงอาการรั่วซึมของยาเคมีบำบัดออกนอกหลอดเลือดดำ (extravasation) ด้วยครับ ต้องรักษาต่อเนื่องเป็นเวลานาน แต่ไม่อันตราย”
ชายวัยกลางคนได้ยินดังนั้น ดวงตาพลันปรากฏแววยินดี
ตอนนี้ตำรวจมาถึงแล้ว เมื่อเห็นเฉินชางก็รีบพูดไปว่า “ขอบคุณมากครับคุณผู้ชาย ตอนนี้พวกเรายื่นคดีไปแล้ว สมุดบันทึกและบัตรสุขภาพผู้ป่วยที่คุณให้มาช่วยพวกเราได้มากเลยครับ หัวหน้าระดับสูงให้ความสำคัญกับคดีนี้มาก จะจัดการอย่างรอบคอบแน่นอน!”
จากนั้นเฉินชางก็อธิบายอาการของผู้ป่วยให้ตำรวจฟังอีกครั้ง เสร็จแล้วครอบครัวของผู้ป่วยจึงค่อยมาพูดคุยและปรึกษากับตำรวจ
พวกเขาหวังว่าลูกสาวจะไม่ต้องไปขึ้นศาลเพราะไม่อยากให้เรื่องนี้ทำร้ายเธอเป็นครั้งที่สอง แต่ทางตำรวจยังไม่แน่ใจ ทำได้เพียงกลับไปปรึกษาเรื่องนี้กับผู้บังคับบัญชา
เวลาบ่ายสาม ครอบครัวผู้ป่วยพากันมาหาเฉินชางอีกครั้ง บอกเขาว่า “หมอเฉิน พวกเราต้องการย้ายโรงพยาบาลค