รุษให้มากเกินไป ต่อไปไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร คุณต้องจำไว้ว่าจะต้องทำตามกฎระเบียบให้สมบูรณ์!
แม้ระเบียบข้อบังคับจะยุ่งยาก แต่คุณจำไว้ให้ดี ระเบียบข้อบังคับกำหนดจากผู้มีประสบการณ์ สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องหมอ”
เฉินปิ่งเซิงรู้สึกร้อนใจและหวั่นวิตก เขารู้จักนิสัยของเฉินชางดี อีกฝ่ายเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเอง แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย
เรื่องราวของเหยียนหมิงเอามาอธิบายเรื่องพวกนี้กับเฉินชางได้พอดี
เฉินชางพยักหน้า แต่อารมณ์ของเขาก็ยังคงไม่ดีขึ้น “ขอบคุณครับ ผมรู้แล้ว ผมกลับก่อนนะครับ”
เฉินปิ่งเซิงเห็นเฉินชางยังคงไม่นำพาก็ส่ายหน้า เขายังเยาว์เกินไป อย่าได้พบเจอเรื่องย่ำแย่ใดๆ เลย…ต่อไปจะต้องพยายามดูเขาอย่างเต็มกำลังเสียแล้ว
……
……
หลังจากออกมาจากแผนกฉุกเฉิน เฉินชางก็ไม่ได้ไปไหน ข้าวก็ไม่ได้กิน ตรงกลับไปล้มตัวลงนอนทันที
เฉินชางฝันน้อยมาก แต่คราวนี้เขากลับฝันมากมาย เมื่อสะดุ้งตื่นฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว
นอนไปนานขนาดนี้เชียวหรือ
สัมผัสได้ถึงเสียงร้องโครกครากที่ดังออกมาจากท้อง ตอนนี้เฉินชางเพิ่งรู้ตัวว่าเขายังไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน
เขากำลังจะลงไปข้างล่าง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เฉินชางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู จากนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ทำไมฉินเยว่โทรหาเขาได้ล่ะ
เมื่อกดรับแล้วเฉินชางก็ถามว่า “ว่าไง”
เสียงของฉินเยว่ที่ดังออกมาดูอ่อนโยนกว่าปกติเล็กน้อย “เอ่อ…คุณกินข้าวหรือยัง”
เฉินชางส่ายหน้า “
