ัตย์จริง?
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หวังเชียนก็คิดว่า หรือว่าตนควรจะลองเทคนิคนี้ดูบ้าง ถ้าหาก…ถ้าหากได้ผลขึ้นมาล่ะ?
ถึงอย่างไรเสียก็เป็นความเห็นของหัวหน้าถานจงหลิน รองประธานสมาคมสาขาตงหยาง
เฉินชางกล่าวท่าทางที่ดูเกรงใจ “เอ่อ…หัวหน้าถานครับ ผมยังไม่ได้ยื่นใบสมัครให้ทางนั้นเลย”
ถานจงหลินหัวเราะ ไม่ได้ถือสาอะไร “เรื่องนี้ไม่ยืนยันผลอีกหรือครับ ประธานหวังกับประธานฉางเป็นคนเชื้อเชิญคุณด้วยตนเอง จะโกหกได้ยังไงกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะว่าไปแล้ว คุณกรอกแบบฟอร์มเสร็จแล้ว ผมเอาไปส่งให้ก็เรียบร้อยแล้ว เข้าร่วมสมาคมเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว สมัครสองที่ไม่มีปัญหาครับ!…
…อ้อจริงด้วยครับ รอหลังจากวันชาติผ่านไปแล้ว ผมจะส่งใบรับรองของสมาคมไปให้คุณนะครับ”
คำพูดของถานจงหลินทำเอาทุกคนถึงกับมึนงง
ทุกคนต่างรู้สึกว่าทำไมสมองของตนเองเข้าใจอะไรยากจังนะ
ถานจงหลิน…หมายความว่ายังไงกัน
ความหมายคือเฉินชางกรอกข้อมูลตามความเป็นจริง?
เฉินชางจะได้เข้าร่วมสมาคมศัลยแพทย์ด้านมือแห่งชนชาติจีนจริงๆ?
หวังเชียนรู้สึกว่าสมองของตนประมวลผลได้ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ เขามองเฉินชางด้วยสีหน้ามึนงง ชางเอ๋อร์คนนี้ใช่ชางเอ๋อร์คนนั้นหรือเปล่า
ทำไมจู่ๆ ก็กลายเป็นคนแปลกหน้า!
อันเยี่ยนจวินรู้สึกว่าสมองของตนค่อนข้างรวน…
เฉินชางทำอะไรกันแน่
คาดไม่ถึงว่าจะเข้าสมาคมศัลยแพทย์ด้านมือแห่งชนชาติจีนได้เลย?
ประธานหวังกับประธานฉางเป็นคนเชื้อเชิญด้วย
