บ้าจริง…ปกปิดได้มิดชิด!”
ฉินเยว่หันมาอย่างฉับพลัน สายตาของเธอดุดันเชือดเฉือนดั่งคมมีด ราวกับปรารถนาเป็นอย่างยิ่งที่จะควักลูกตาทั้งสองข้างของเฉินชางออกมา
เฉินชางกระแอมออกมาหนึ่งที กล่าวอย่างฉับไว “ผมเลี้ยงข้าวกลางวันคุณ ลำบากคุณแล้ว”
ฉินเยว่ “จัดว่าคุณเป็นคนมีจิตสำนึก”
ในช่วงเช้าเย็บเส้นเอ็นไปหกเคส ถึงแม้ว่าเคสเย็บเส้นเอ็นจะไม่ได้ทำเงินเท่าไหร่นัก เมื่ออิงจากระบบคำนวณค่าผ่าตัด เฉินชางจะได้เงินจากเคสประเภทนี้ไม่กี่ร้อยหยวน แน่นอนว่าฉินเยว่ก็ได้ด้วยเหมือนกัน นี่เป็นข้อดีของการเป็นบุคลากรในสังกัด ยิ่งทำยิ่งได้ ขอแค่คุณเซ็นชื่อเข้าร่วมผ่าตัด คุณก็มีเงินเข้าแล้ว
ตอนนี้เป็นเวลาเกือบบ่ายโมงกว่าแล้ว ช่วงเวลาพักรับประทานอาหารกลางวันของคนจำนวนมากผ่านพ้นไปแล้ว ทั้งสองเดินไปด้วยกัน ซึ่งดูเข้ากันได้ดี
ฉินเยว่ชอบสวมเสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ สไตล์เกาหลีที่เสื้อผ้าตัวใหญ่โคร่ง ก็เลยทำให้มองไม่เห็นขนาดของทรวงอก
เฉินชางอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ฉินเยว่ ทำไมคุณไม่สวมเสื้อผ้าเน้นทรวดทรง? คุณสวมเสื้อผ้าแบบนี้จะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็นผู้ชาย!”
ฉินเยว่พ่นลมออกทางจมูกด้วยความไม่พอใจ “ชิ! ฉันกลัวคุณจะหลงใหลในความสวยของฉัน!”
เฉินชางแทบกระอักเลือด!
หลงใหลในความสวยของคุณเนี่ยนะ…
ทั้งสองรับประทานทานเมนูเนื้อตุ๋นสมุนไพรสิบห้าชนิดที่ร้านหลิวอี้กัวเป็นมื้อกลางวัน อาหารเลิศรสคือยาฟื้นฟูร่างกายชั้นยอดจริงๆ หลังจากที่ออก