บแม้แต่น้อย ไม่สนว่าเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ แต่เอ่ยคล้อยตามวาจาของอีกฝ่ายทันทีว่า “ที่แท้ท่านก็ไม่รู้เรื่อง อย่างนั้นท่านก็ต้องถามให้ชัดเจนว่ามีเรื่องอะไรถึงต้องปลดภรรยาให้ได้? จะพูดอย่างไรจูเอ้อร์เม่ยก็เป็นคนจากหมู่บ้านสกุลจูของพวกข้า ไม่ไว้หน้ากันถึงเพียงนี้ ต่อไปพวกข้าจะกล้าให้เด็กสาวในหมู่บ้านออกเรือนมาที่นี่ได้อย่างไร?”
“แล้วเรื่องมันเทศปีหน้า…” เจ้าหน้าที่หมู่บ้านเฉียนเฉวียนที่อยู่ข้าง ๆ ถามขึ้นเสียงเบา
หมู่บ้านเฉียนเฉวียนต่างจากหมู่บ้านอื่น ๆ ในบริเวณเชิงเขาไท่ตัง หมู่บ้านอื่น ๆ มีทั้งหมู่บ้านขนาดใหญ่และขนาดเล็ก แต่ล้วนรวมกลุ่มกันโดยใช้แซ่เป็นหลัก คนแซ่เดียวกันอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน
ขณะที่หมู่บ้านเฉียนเฉวียนเป็นศูนย์รวมคนหลายแซ่ มีทั้งแซ่เฉียน แซ่จ้าว และแซ่หลิว
กล่าวกันว่าเดิมทีนั้นหมู่บ้านเฉียนเฉวียนเป็นแหล่งหลบภัย อยู่มาปีหนึ่งเกิดภัยแล้งขึ้น คนจากหมู่บ้านอื่น ๆ หนีภัยแล้งมารวมตัวกันที่นี่ จึงกลายเป็นหมู่บ้านเฉียนเฉวียนในปัจจุบัน
แต่ละตระกูลก็มีผู้อาวุโสของตน ทว่าเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้านมีเพียงคนเดียว
“เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับว่าเรื่องของจูเอ้อร์เม่ยจะจบลงอย่างไร” เจ้าหน้าที่หมู่บ้านสกุลจูที่เงียบมานานเอ่ยขึ้น “ถึงอย่างไรนางก็เป็นย่าคนแล้ว แต่กลับถูกคนหมู่บ้านเฉียนเฉวียนของพวกเจ้าปลดโดยไร้สาเหตุ มาตบหน้าหมู่บ้านสกุลจูของพวกข้าแบบนี้ ต่อให้ผู้อาวุโสสกุลจูรับปาก เกรงว่าคนอื
