่นในหมู่บ้านสกุลจูของพวกข้าคงไม่เห็นด้วย”
คนหนึ่งเล่นบทคนดี อีกคนเล่นบทผู้ร้าย
ผู้อาวุโสสกุลจูเอ่ยเสริม “ไม่ใช่ว่าเจ้าหน้าที่หมู่บ้านพวกข้าไม่เห็นแก่หน้าพวกท่าน แต่เป็นเพราะปริมาณกล้ามันเทศสำหรับฤดูใบไม้ผลิมีจำกัด ถ้ามีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน จะให้นิดหน่อยยังพออธิบายได้ แต่พวกท่านกลับมีเรื่องขัดแย้งกับหมู่บ้านพวกข้าเสียแล้ว ยังจะให้พวกข้าแบ่งให้อีก แบบนี้ก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร…”
เจ้าหน้าที่หมู่บ้านเฉียนเฉวียนยิ้มเอาใจ “พวกท่านกล่าวมีเหตุผล พวกท่านไม่ต้องร้อนใจ เรื่องนี้พวกข้าจะตรวจสอบจนกระจ่างและมอบคำอธิบายให้หมู่บ้านสกุลจูแน่นอน”
จากนั้นก็บอกให้คนทั้งคู่รอก่อน เขาและผู้อาวุโสสกุลเฉียนจะส่งคนไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้
แต่ความจริงก็เพียงหาข้ออ้างออกมาหารือกันข้างนอกว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี
เรื่องที่เหล่าเฉียนปลดจูเอ้อร์เม่ยครึกโครมปานนั้น ทั้งร้องไห้โวยวาย พวกเขาจะไม่รู้เรื่องเลยได้อย่างไร?
แต่พอถามแล้ว เหล่าเฉียนกลับเอาแต่ส่ายหน้ายิ้มขื่น ท่าทางจนปัญญาจะพูดออกมา
พวกเขาจึงสงสัยว่าจูเอ้อร์เม่ยอาจทำเรื่องที่ไม่อาจพบผู้คน กอปรกับหมู่บ้านสกุลจูมีเรื่องดี ๆ ก็ไม่รู้จักแบ่งปันให้หมู่บ้านเฉียนเฉวียนของพวกเขาบ้าง ในใจนึกอิจฉาจึง…
“เจ้าว่า พวกเขาพูดจริงหรือไม่จริง? เรื่องจะปลูกมันเทศตอนฤดูใบไม้ผลิปีหน้า หมู่บ้านสกุลจูจะให้พวกเราปลูกด้วยจริง ๆ?”
“ไม่ว่าจะจริงหรือไม่จริง แต่ในเมื่อพวกเขาพูดออกมา
