บทที่ 516 ขจัดภัยพาลอภิบาลชาวประชา
เจียงหยวนซือสะบัดก้นจากไป ไม่เดือดร้อนแต่อย่างใด แต่ผู้หญิงที่ถูกทิ้งไว้คนนั้นจะทำอย่างไรเล่า?
นี่ไม่ใช่ศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ไม่ใช่หญิงบริสุทธิ์อีกแล้วก็หาเป็นไรไม่ อย่างมากก็แค่หาผู้ชายสักคนที่ไม่ถือสาเรื่องนี้
แต่ถ้าตั้งครรภ์ทั้งที่ยังไม่แต่งงาน…
นั่นจะไม่กลายเป็นประวัติศาสตร์ดำมืดของผู้หญิงคนนั้นเลยหรือ?
นับประสาอะไรกับยุคโบราณที่แนวคิดศักดินายังคงเข้มข้น ข่าวลือเล็กน้อยก็สามารถฆ่าคนได้ ถ้าเด็กสาวในบ้านคนไหนต้องประสบชะตากรรมเช่นนั้น นางยังจะมีชีวิตต่อไปได้อีกหรือ?!
เย่อวี๋หรานรู้สึกเย็นสันหลังวาบ ตระหนักได้ถึงความชั่วร้ายอย่างที่สุดของโลกใบนี้
“คนบ้านนั้นยังตามหาเขาอยู่ไหม?” นางถามด้วยสีหน้าเย็นชา
พี่เป้าพยักหน้า “อืม ยังตามหาอยู่ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าคนชั่วผู้นี้ไม่ได้อยู่ทางนั้น แต่หนีมาจนถึงที่นี่แล้ว ไม่อย่างนั้นหมอนั่นคงไม่มีหน้ามาเอ้อระเหยลอยชายอยู่แบบนี้ คงถูกคนตีตายไปนานแล้ว…”
จะว่าไปก็บังเอิญยิ่ง หลังจากพี่เป้าสืบได้ร่องรอยจากที่ว่าการ เขามีลูกน้องคนหนึ่งเป็นคนที่นั่นพอดี จึงส่งคนไปทางนั้น
เขากลับไปก็เหมือนกลับบ้าน หากอยากสืบข่าวก็เป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก
ที่บ้านเกิดมีข่าวลือไม่น้อย เพียงหาตัวเอกในข่าวลือให้พบ ในไม่ช้าก็สืบทราบตัวตนของเจียงหยวนซือ
เขาไม่วางใจ กลัวว่าจะเข้าใจผิด จึงใช้เงินเล็กน้อยซื้อตัวคนรับใช้จากครอบครัวนั้นเพื่อสืบรายละเ
