ยปัสสาวะ เช้ารอบหนึ่ง เย็นรอบหนึ่ง กลางวันอีกรอบหนึ่ง ดูสิว่าเขาแย่ขนาดไหน!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเขินขึ้นมาทันที เข้าใจกระจ่างโดยพลันว่าเกิดอะไรขึ้น รีบพูดขอโทษฉินเล่อเล่อว่า “ขอโทษนะครับเสี่ยวฉิน เดี๋ยววันนี้ผมจะไปพูดกับเขาสักหน่อย แต่ว่า…ผมให้ถอดสายปัสสาวะเขาออกแล้วไม่ใช่หรือครับ?”
ฉางลี่น่าหัวเราะเย็นชา “คนเขาไม่อยากถอดน่ะสิ ยังบอกว่ามีการติดเชื้ออะไรนั่นอีก ต้องอยู่เพิ่มอีกหนึ่งวัน ฉันว่านะคะ นี่ก็เป็นแค่พวกอันธพาล หยิ่งยโสไม่สนใจใคร! เป็นพวกวิปริตคิดแต่จะเอารัดเอาเปรียบ”
ฉางลี่น่าถือว่าตนเป็นพยาบาลเก่าแก่ มองไปยังกลุ่มพยาบาล พูดขึ้นว่า “ไม่ได้ ดูท่าทางฉันต้องถ่ายทอดประสบการณ์ให้พวกเธอสักหน่อยแล้ว ไม่งั้นจะต้องเสียเปรียบแบบนี้แน่!”
เมื่อพูดจบฉางลี่น่าก็กดเสียงต่ำ “ในฐานะที่เป็นพยาบาล โดยเฉพาะพยาบาลที่สวยเหมือนกับนางฟ้าอย่างพวกเรา จะต้องรู้จักป้องกันตัวให้ดี ฉันจะถ่ายทอดประสบการณ์ให้พวกเธอเอง! จะอย่างไรโรงพยาบาลก็ถือเป็นสถานที่สาธารณะ คนเหล่านั้นไม่กล้าลงมือลงไม้แน่ อย่างมากก็แค่เล่นลูกไม้บางอย่าง ไม่ก็สายตาซุกซนไปบ้าง แต่มีคนประเภทหนึ่งที่ไม่สนใจอะไรเหมือนกับอันธพาลวันนี้!”
“พวกวิปริตเหล่านั้นอยากเห็นพวกเธอใจเต้นแรง หน้าแดงหูแดง ท่าทางระมัดระวังกังวล! ฉันจะบอกพวกเธอให้ ถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้ เธอจะต้องทำเป็นสงบนิ่งสุขุม ปรายตามองลงไปทำมุมสี่สิบห้าองศา มองอย่างขบขัน จากนั้
