้าจึงคิดไว้แล้วว่าตั้งแต่พรุ่งนี้จะสอน ‘หลักเตือนใจสตรี’ ให้ปาเม่ย”
“‘หลักเตือนใจสตรี’?”
“ใช่ ‘หลักเตือนใจสตรี’ นี้เป็นสิ่งที่ผู้หญิงจากสกุลที่ร่ำรวยต้องเรียนรู้เมื่อถึงวัยที่เหมาะสม” เย่อวี๋หรานอธิบายพอสังเขป
นางบอกว่าเป็นสิ่งที่ลูกสาวของบ้านที่มีฐานะจะต้องเรียนรู้ เป็นตำราที่สอนวิธีปฏิบัติตัวของผู้หญิงประกอบไปด้วยเจ็ดหลักด้วยกันคือการถ่อมตัว สามีภรรยา ความเคารพและรอบคอบ พฤติกรรมของสตรี ความมุ่งมั่น ความว่านอนสอนง่าย และน้องสามี
ดังนั้นเพื่อให้จูเหล่าโถวเชื่อ เย่อวี๋หรานยังยกหลักข้อที่สี่ ‘พฤติกรรมของสตรี’ ขึ้นมาพูดเป็นพิเศษ
“ซื่อสัตย์ สงบ บริสุทธิ์ ปล่อยวาง ประพฤติในหน้าที่ของตัวเอง และรู้จักเจียมตัวคือคุณธรรมที่พึงมีของสตรี ไม่พูดเพ้อเจ้อ ไม่ใช้คำพูดที่รุนแรง เลือกใช้คำที่เหมาะสมถูกกาลเทศะคือวาจาที่พึงมีของสตรี แต่งตัวเรียบร้อย เนื้อตัวสะอาดสะอ้านคือลักษณะที่พึงมีของสตรี ตั้งใจเย็บปักถักร้อย อย่าหัวเราะเรี่ยราด ทำอาหารเลิศรส ต้อนรับขับสู้แขกอย่างดีคืองานฝีมือที่พึงมีของสตรี”
“พูดเช่นนี้แล้วข้าอาจจะยังพูดไม่ชัดเจนนัก ที่จริงแล้วสตรีนั้นควรเรียนความประพฤติทั้งสี่ของสตรี ได้แก่ คุณธรรม วาจา ลักษณะ และงานฝีมือ เพื่อไม่ให้เป็นคนที่ไร้มารยาท”
“ก่อนหน้านี้ข้าคิดว่าปาเม่ยยังเด็กจึงคิดว่าจะรอให้นางโตกว่านี้อีกสักหน่อย คิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ดูเหมือนว่าคุณธรรม วาจา ลักษณะ แ
