้เรียนรู้อะไรมากเท่าไหร่กันเชียว? ผมหวังหย่ง คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น คุณก็อย่าหัวเราะผมล่ะ นี่เป็นคำพูดจากใจของผม”
“แต่ระยะนี้ผมถึงค่อยรู้ตัวว่าผมมันสายตาคับแคบ ประเมินตัวเองสูงเกินไป ผมยังห่างจากคุณมาก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย แค่เรื่องเฉิงฟางนั่นน่ะ ถ้าเธอเกิดเป็นอะไรไปในโรงพยาบาลของพวกเราจริงๆ ผมคงคิดในแง่ดีไม่ได้ ไม่ถูกไล่ออกก็บุญแล้ว!”
“ดังนั้นวันนี้ผมเรียกคุณมาเพราะอยากขอโทษคุณ คุณอย่าทิ้งผมนะครับ ผมพูดจริงนะ ต่อไปนี้ผมจะเชื่อฟังคุณจริงๆ แล้ว ชางเอ๋อร์ ต่อไปนี้ผมก็คือแพทย์ใต้บังคับบัญชาของคุณ ผมจะเชื่อฟังคุณ มาๆๆ พวกเราชนแก้วกันสักหน่อย!”
เบียร์หมดไปแล้วเก้าขวด เฉินชางดื่มไปสี่ขวด หวังหย่งดื่มไปห้าขวด ดื่มกันไปมากเลยทีเดียว
และคุยกันมากด้วย!
คำพูดจากใจก็มากเช่นกัน
เมื่อดื่มเบียร์ลงไป บางคนก็ชอบพูดโอ้อวด บางคนก็ชอบร้องไห้ บางคนก็ชอบพูดความจริงจากใจ บางคนก็ชอบเงียบไม่ยอมพูดอะไร…
ส่วนเฉินชางชอบไปฉี่
เมื่อกลับมา หวังหย่งก็จ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว
เฉินชางเห็นว่าเหนือศีรษะหวังหย่งมีเครื่องหมายคำถามปรากฏอยู่
มีภารกิจหรือ?
[ติ๊ง! ภารกิจช่วยเหลือหวังหย่ง: ช่วยหวังหย่งชิงตำแหน่งพนักงานสัญญาจ้างมาให้ได้
หลังจากสำเร็จภารกิจจะได้รับรางวัล: 1. สุ่มรับการฝึกทักษะ 1 ครั้ง 2. ระดับ +1 ระดับ 3. เปิดระบบศิษย์อาจารย์]
เฉินชางตกตะลึงไปแล้ว!
ได้รางวัลมากขนาดนี้เชียวหรือ?
ความจริงหวังหย่งเป็นคนไม่เ
