ย ต่อให้แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองใหญ่ขึ้นอีกสามเท่าก็ไม่มีปัญหา
“เฉินชาง คุณก็…ต่อไปคุณก็ไม่ต้องดูแลห้องผู้ป่วยแล้ว”
เฉินชางชะงักไป!
ไม่ต้องดูแลห้องผู้ป่วยแล้วหมายความว่าอะไร?
หลี่เป่าซานพูดต่อไป “ต่อไปคุณก็ทำเฉพาะการผ่าตัด ไม่ว่าจะเป็นการผ่าตัดอะไร ถ้าคุณมีเวลาก็ต้องไปทำ คุณต้องเรียนรู้การผ่าตัดในแผนกฉุกเฉินทั้งหมดให้ดีๆ ตอนที่เหล่าเฉินผ่าตัดคุณก็ไปเป็นผู้ช่วยให้เหล่าเฉิน ตอนที่อันเยี่ยนจวินผ่าตัดคุณก็ต้องไปช่วย แน่นอน คุณต้องทำการผ่าตัดของตัวเองด้วย”
“ผมหวังว่าคุณจะเป็นศัลยแพทย์ที่มีฝีมือยอดเยี่ยมได้นะครับ”
เมื่อเขากล่าวออกมาเช่นนี้ ใครจะยังไม่เข้าใจความหมายอีกล่ะ?
เห็นได้ชัดว่าต้องการผลักดันเฉินชาง
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของศัลยแพทย์ไม่ใช่ความยุ่ง
แต่เป็นความว่างต่างหาก
ถ้าว่างขึ้นมา ฝีมือที่สะสมมาทั้งหมดก็จะถดถอย
หลี่เป่าซานทำเช่นนี้เพราะต้องการให้เฉินชางทำงานได้ด้วยตัวเอง
เฉินปิ่งเซิงเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างยินดี เขารู้ถึงพรสวรรค์ของเฉินชางยิ่งกว่าคนอื่น เรียกได้ว่านี่คือคนที่เกิดมาเพื่อเป็นศัลยแพทย์ มีอนาคตไกล ขาดแค่เวทีที่จะแสดงฝีมือเท่านั้น
อันเยี่ยนจวินก็ยิ้ม เขาเคยเห็นการเย็บเส้นเอ็นของเฉินชางแล้ว ถือว่ามีพรสวรรค์มาก มีเขาร่วมด้วย การพัฒนาศัลยศาสตร์จะต้องรวดเร็วเหมือนเสือติดปีกแน่นอน!
พริบตาเดียว เฉินชางก็เปลี่ยนสถานะจากแพทย์ดูแลไข้เป็นแพทย์ประจำห้องผ่าตัดแล้ว!
เฉินชางเ
