ม่ขายหน้าหรือครับ?”
“เอาแบบนี้แล้วกัน ผมจะมอบภารกิจให้ทุกคนอย่างหนึ่ง…ช่างเถอะ! วันหน้าค่อยพูดแล้วกัน” เมื่อพูดถึงตรงนี้หลี่เป่าซานก็คิดว่าวันนี้ทุกคนเหนื่อยมากแล้วจึงไม่อยากพูดอะไรมาก กล่าวปิดท้ายอีกประโยคหนึ่ง
“สรุปแล้วภารกิจกู้ชีพคราวนี้พวกเราทำได้ไม่เลว ทุกคนควรได้รับคำชมเชยจริงๆ พวกคืนทุกคนคือฮีโร่ วันนี้ดึกแล้ว ทุกคนกลับไปพักผ่อนเถอะครับ ส่วนเรื่องอื่นพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที”
ได้พักผ่อนแล้ว!
เฉินชางทอดถอนใจออกมา วันนี้เหนื่อยมากจริงๆ
ถ้าหากไม่ใช่เพราะ [ยาเสริมพลังกาย] คราวที่แล้ว วันนี้เฉินชางคงทำไม่ได้ขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่นเลย แค่เย็บแผลหกสิบห้าครั้งก็ทนไม่ไหวแล้ว
เมื่อเฉินชางกลับไปถึงบ้าน ในห้องเหลือเพียงเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่และหนังสือกองหนึ่ง เฉินชางไม่เคยทิ้งเรื่องการเรียนรู้ หลังจากได้งาน เขาก็ซื้อหนังสือมาศึกษาไม่น้อย
ของพวกนี้ค่อนข้างหนัก ย้ายในคราวเดียวไม่ไหว อีกหลายวันเลิกงานแล้วค่อยตื๊อให้หวังเชียนมาที่ห้องเพื่อช่วยตนย้ายบ้านแล้วกัน
เช้าวันต่อมา เฉินชางตื่นโดยอัตโนมัติ
หลังจากกินข้าวแล้วเขาก็มาที่แผนกฉุกเฉินแต่เช้า
[ติ๊ง! ภารกิจประจำวัน: ทำการผ่าตัดให้สำเร็จสามเคส (ไม่จำกัดประเภท)
รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ +200 แต้ม เงิน +200 หยวน]
ทุกวันเขาจะเป็นคนที่มาเช้าที่สุด หลังจากผ่านความทรมานเมื่อคืนมาแล้ว ดูเหมือนโรงพยาบาลจะไม่ยุ่งนัก เมื่อวานหวังเชียนเป็นเวรกลางค
