บทที่ 505 ระเบิดอารมณ์
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะช่วงนี้เก็บกดมากเกินไป หรือเป็นเพราะการมองข้ามของจูซื่อและจูอู่ทำให้จูเหล่าโถวโมโหขึ้นมาจริง ๆ เขาพลันระเบิดอารมณ์ออกมา ต่อว่าคนทั้งสองยกใหญ่
ทำราวกับว่าจูซื่อและจูอู่ทำความผิดร้ายแรง
ปฏิกิริยาตอบสนองของจูซื่อและจูอู่คือนิ่งงัน “…”
ท่านพ่อเสียสติไปแล้วหรือ?
ท่านพ่อพูดอะไรเนี่ย? ประหลาดแท้ ๆ
ปฏิกิริยาตอบสนองของจูต้าและจูเอ้อร์ก็นิ่งงัน “…”
ท่านพ่อ ท่านพูดเรื่องพวกนี้ทำไม? ท่านก็ไม่ดูตัวเองบ้าง?
พวกข้าเป็นลูกชายของท่านนะ แต่เรื่องหาเงินแบบนี้ท่านไม่คิดถึงพวกข้า แต่กลับไปคิดถึงอาสามกับอาสี่
จะโทษจูต้ากับจูเอ้อร์ที่คิดเช่นนี้ก็ไม่ได้ เงินทั้งหมดของครอบครัวอยู่ในมือของบรรดาลูกสะใภ้ ผู้ชายอย่างพวกเขากลับไม่ได้ถือเงินสักเหรียญเดียว
มีคนแอบเยาะเย้ยว่าพวกเขาก็เหมือนจูเหล่าโถว ไม่สมชายชาตรี เป็นพวกกลัวภรรยาเหมือนกัน…
พวกเขารู้ว่าคนอื่นพูดเช่นนั้นเพราะอิจฉา แต่ก็อดจะรู้สึกแย่ไม่ได้
ใช่แล้ว ผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกข้าทำงานทั้งวันแต่กลับไม่มีเงินแม้แต่เหรียญเดียวเนี่ยนะ
ท่านแม่ไม่ให้พวกเขาค้าขาย แต่ไปรับจ้างคงได้กระมัง?
ดังนั้นเมื่อได้ยินจูซื่อกับจูอู่กล่าวถึงเรื่องงานรับจ้างชั่วคราวขึ้นมา แม้จะได้เงินไม่เท่าไหร่ แต่พวกเขาก็หวั่นไหวเสียแล้ว
พวกเขาคิดว่าการเก็บเกี่ยวเสร็จเรียบร้อยแล้ว มันเทศก็เอาลงดินไปตั้งนานแล้ว พวกเขาออกไปทำงานรับจ้างก็คงไม่กระทบต่องานเพ
