บทที่ 504 เห็นคนนอกดีกว่า
คนสกุลจูจะคาดเดาอย่างไรก็คงคิดไม่ถึงว่าผู้ที่เย่อวี๋หรานไหว้วานกลับไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นพี่เป้า
เจียงหยวนซือเป็นคนต่างถิ่น คิดจะมาอาศัยอยู่ในเชิงเขาไท่ตังก็ต้องใช้ ‘ใบผ่านทาง’
ถ้าสืบพบ ‘ใบผ่านทาง’ ก็สามารถสืบประวัติของเขาได้แล้วไม่ใช่หรือ?
“ท่านหมายความว่าเจียงหยวนซือเป็นตัวตนปลอม?” เมื่อเย่อวี๋หรานได้ยินพี่เป้ากล่าวเช่นนั้นก็ค่อนข้างประหลาดใจ
เจียงหยวนซือผู้นั้นเป็นใครกันแน่ แค่มาอาศัยอยู่ชั่วคราวเท่านั้นก็ต้องใช้ตัวตนปลอมด้วยเนี่ยนะ?
พี่เป้าพยักหน้า “ใช่ ข้าไหว้วานให้พี่น้องที่ทำงานอยู่ที่ว่าการสืบให้ บังเอิญยิ่งนัก ใบผ่านทางของคนผู้นี้เขาเป็นคนออกให้เอง…ใจป้ำทีเดียว จ่ายเงินก้อนใหญ่จึงอำนวยความสะดวกให้เล็กน้อย”
เรื่องราวบางอย่างไม่อาจพูดให้ชัดเจนเกินไป เขาปิดบังประเด็นสำคัญไว้แล้วกล่าวเพียงคร่าว ๆ
เขาเชื่อว่าด้วยประสบการณ์ของจูต้าเหนียงจะต้องเข้าใจแน่นอน
“พอจะรู้ชื่อเดิมของคนผู้นี้หรือไม่?” เย่อวี๋หรานถาม
พี่เป้าส่ายหน้า “อีกฝ่ายแจ้งตัวตนและชื่อนี้มา แต่มีความเป็นมาอย่างไรนั้นก็ไม่รู้แล้ว จูต้าเหนียง ทำไมจู่ ๆ ท่านถึงมาสืบเรื่องคนผู้นี้? แม้ข้าจะไม่เคยเจอตัว แต่ฟังจากพี่น้องข้าคนนั้นเล่า คิดว่าคนผู้นี้ไม่น่าไว้ใจสักเท่าไหร่ ท่านต้องระวังตัวเอาไว้…”
จะอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นคู่ค้าของตนเอง กล่าวตามตรงแล้วพี่เป้าไม่หวังให้เย่อวี๋หรานเกิดเรื่อง
เย่อวี๋หรานถอนห
