บทที่ 503 หยั่งเชิง
“ท่านแม่ ท่านว่าแปลกไหมเจ้าคะ?”
หลี่ซื่อเล่าพลางคอยสังเกตสีหน้าของเย่อวี๋หราน
นางไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้โดยไม่มีต้นสายปลายเหตุ นี่เป็นภารกิจที่จูซื่อมอบหมายให้นาง ให้นางลองหยั่งเชิงว่าแม่สามีคิดอย่างไร
กล่าวตามตรง ตอนที่นางได้ยินจูซื่อบอกให้นางมาหยั่งเชิงแม่สามี นางยังอดประหลาดใจไม่ได้
“ข้าจะไปถามเรื่องนี้กับท่านแม่ทำไม? เดี๋ยวก่อน…ข้างนอกคงไม่ได้ลือกันหรอกนะ? นี่หมายความว่าอย่างไร บ้านพวกเรามีเด็กสาวที่ยังไม่ได้ออกเรือนหลายคนเลยนะ”
หลี่ซื่อความรู้สึกไวยิ่งนัก ไม่ทันไรก็นึกเชื่อมโยงถึงหลินซานเม่ย หลินซื่อเม่ย และจูปาเม่ยได้แล้ว
แน่นอนว่าผู้ที่นางคิดถึงเป็นคนแรกคือหลินซานเม่ย เพราะอีกฝ่ายอายุสิบสองสิบสามปีแล้ว ปีหน้าหรือปีถัดไปก็ถึงวัยที่ดูตัวได้แล้ว
ส่วนอีกสองคนอายุยังน้อย คงต้องรอหลังจากนั้น อย่างไรก็ต้องว่ากันตามลำดับ
จูซื่อย่อมไม่ปิดบังภรรยาตัวเองเรื่องจูปาเม่ยอยู่แล้ว เขายังให้หลี่ซื่อคอยจับตามองเอาไว้ ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเป็นอันขาด
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้ชาย ต้องออกไปทำงานข้างนอกกับจูอู่ ไม่อาจคอยเฝ้าอยู่ได้ทุกวัน
ส่วนว่าเพราะเหตุใดจึงไม่มอบหมายเรื่องนี้ให้หลินซื่อไปจัดการ เขากับจูอู่ได้ปรึกษากันแล้ว ข้อแรกคือหลี่ซื่อสามารถเอ่ยถึงเรื่องนี้กับเย่อวี๋หราน ทั้งยังไม่ทำให้คนรู้สึกแปลกใจ อีกข้อคือหลี่ซื่อฉลาดกว่าหลินซื่อ รู้ว่าเรื่องใดสำคัญ
พ
