เฉินชางได้ยินก็รีบตอบกลับทันที “ไม่ครับ!”
อันเยี่ยนจวินยิ้มอย่างหาได้ยากยิ่ง “ถ้างั้นไปช่วยผมทำแผลได้หรือเปล่าครับ? เสี่ยวหวังลาไปแต่งงาน ผมคนเดียวยุ่งจนไม่ไหวแล้ว”
เฉินชางพยักหน้ารัว “ได้ครับ!”
[ติ๊ง! ภารกิจของ NPC อันเยี่ยนจวิน: ช่วยอันเยี่ยนจวินดูแลคนไข้ รางวัลภารกิจ ได้รับความรู้สึกดีจากอันเยี่ยนจวิน +5 เงิน +20 หยวน ประสบการณ์ +30]
เฉินชางรู้สึกยินดีอยู่ในใจ!
มีภารกิจจริงๆ เงินยี่สิบหยวนกับประสบการณ์อีกสามสิบแต้ม
สบายจริง!
เมื่อมาถึงโถงแผนกฉุกเฉิน เฉินชางก็เหวอไปชั่วขณะ มีเด็กน้อยอายุประมาณเจ็ดแปดขวบกลุ่มหนึ่งร้องไห้งอแง แต่ละคนมีบาดแผลถลอกน้อยบ้างมากบ้าง
อันเยี่ยนจวินอธิบาย “เช้าวันนี้รถโรงเรียนประถมคันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุพุ่งลงคูน้ำ เด็กสิบกว่าคนได้รับบาดเจ็บภายนอก ดีที่ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร คุณช่วยผมทำแผลหน่อยนะครับ”
เฉินชางพยักหน้าเดินเข้าไปในกลุ่มเด็กน้อย เมื่อเห็นบนใบหน้าของเด็กหลายคนมีรอยเลือดมากมายก็อดปวดใจไม่ได้
เขาหันไปพูดกับพยาบาลเวรว่า “พี่หลิว ช่วยผมจัดกลุ่มหน่อยครับ แล้วก็ปลอบใจเด็กสักหน่อย ผมจะทำแผลให้พวกเขา”
หลิวเยี่ยนพยักหน้าแล้วจึงเดินเข้าไปปลอบเด็กๆ ส่วนเฉินชางเดินตรงไปในห้องตรวจ
หลิวเยี่ยนพาเด็กหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา บนแขนของเด็กหญิงมีรอยถลอกอยู่รอยหนึ่ง มีเลือดไหลไม่มาก ด้านบนมีผ้าก๊อตพันแผลพันไว้ชั่วคราว
เมื่อเห็นเฉินชางสวมเสื้อกาวน์สีขาว ดวงตากลมโตของเด็กน้อย
