ดที่ลึกซึ้งและกว้างใหญ่เกินกว่าที่เพลงรักส่วนใหญ่จะเทียบเคียงได้
ใช่แล้ว!
สองเพลง!
ชัดเจนว่าเป็นท่วงทำนองเดียวกัน ชัดเจนว่าคนจำนวนมากฟังออกแค่ความแตกต่างของเนื้อเพลง แต่การขับร้องของหลินจือไป๋กลับมอบความรู้สึกบางอย่างให้กับผู้ฟังอย่างอธิบายไม่ถูกว่า นี่เหมือนจะเป็นอีกเพลงหนึ่งเลย ไม่ใช่ความรู้สึกของการเป็นอีกเวอร์ชันหนึ่ง!
จางอวิ๋นเป็นแฟนเพลงของหลินจือไป๋ พูดให้ถูกต้องคือเป็นแฟนเพลงใหม่ของหลินจือไป๋
ช่วงนี้เป็นเพราะเพลง ‘เลิกราด้วยความหวังดี’ ถึงได้มาชอบหลินจือไป๋
มหัศจรรย์มากทีเดียว แม้ว่าจางอวิ๋นจะเป็นคนฉีโจวแต่กลับชอบเพลงภาษากลางมากกว่า
และด้วยเหตุนี้ เพลงไม่กี่เพลงของหลินจือไป๋ในฉีโจวที่จางอวิ๋นชอบที่สุดทั้งหมดจึงเป็นประเภทภาษากลาง อย่างเพลง ‘ภูเขาฟูจิ’ แบบนี้เขาก็พูดไม่ได้ว่าเกลียดอะไรทำนองนั้น แต่ก็ยากที่จะชอบอย่างลึกซึ้ง
ทว่าในขณะนี้เมื่อฟังการขับร้องของหลินจือไป๋ในห้องไลฟ์สด จางอวิ๋นพลันรู้สึกว่าตัวเองสามารถสัมผัสถึงเสน่ห์ของ ‘ภูเขาฟูจิ’ ได้แล้ว สาเหตุก็คือการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเพลง!
เนื้อเพลงภาษากลาง!
ความทรงจำคือแสงจันทร์ที่จับต้องไม่ได้ ยิ่งกำแน่นก็ยิ่งกลายเป็นความมืดมิด
รอให้แผ่นหลังที่ลวงตาเลือนหายไปในความแจ่มใส
แสงแดดหมุนเวียนอยู่บนร่างกาย รอให้กรรมทั้งหมดได้รับการอภัย
ความรักไม่หยุดที่สถานี อยากแล่นไปจนแก่เฒ่าแผ่นดินสลาย ต้องมีความกล้าหาญเพียงใด…
กลิ่นอายแบบนั้นมันใช
