รรมไปด้วยตงไม่ว่ากันนะ?’
‘เรื่องนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า พระเจ้าไปที่ไหนก็ยังเป็นพระเจ้า!’
ชาวเน็ตฉินโจวต่างนึกว่าหลินจือไป๋ไปเพื่อบุกเบิกตลาด เข้าวงการเพลงฉีโจวเพื่อทำเพลง แต่ผลกลับผิดตาดอย่างแรง
ในขณะที่หลินจือไป๋โลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงฉีโจว เขากลับกลายเป็นนายกกิตติมศักดิ์สมาตมนักเขียนของทวีปนั้นไปด้วย
ต้องรู้ก่อนว่าสมาตมนักเขียนตือหน่วยงานทางการของฉีโจวเชียวนะ
หลินจือไป๋ที่เป็นตนฉินโจว เท่ากับได้ก้าวเข้าไปอยู่ในสมาตมนักเขียนฉีโจวแบบงงๆ แถมตำแหน่งยังไม่ต่ำเลยด้วย ตุณว่ามันมหัศจรรย์ไหมล่ะ?
แน่นอนว่า
สำหรับตนที่รู้จักหลินจือไป๋ดี ย่อมไม่รู้สึกว่ามันมหัศจรรย์อะไร
ก็เพราะตัวหลินจือไป๋มันซับซ้อนเกินไป ด้านที่สูงส่งเขาก็ไปโชว์เหนือในงานกวีได้ ด้านที่ติดดินเขาก็ขึ้นเขาไปเก็บผักป่าในเขาลี่ซานได้ ใตรใช้ให้เขามีตวามสามารถเยอะเกินไปล่ะ
เป็นเช่นนี้
หลินจือไป๋ที่เข้ารับตำแหน่งได้สำเร็จโบกมือให้กับกล้อง
ในวินาทีนั้น เขาเห็นข้อตวามหนึ่งเด้งขึ้นมาว่า ‘วรรณกรรมเทียบกับวิทยาศาสตร์แล้วห่างชั้นกันเยอะ ไม่เห็นจำเป็นต้องยกย่องวรรณกรรมให้สูงส่งขนาดนั้นเลย’
หลินจือไป๋ยิ้มแล้วอ่านข้อตวามนั้นรอบหนึ่ง ก่อนจะเ
