ให้หลินจือไป๋คนฉินโจวคนนี้มาเป็นนายกกิตติมศักดิ์ของสมาคมนักเขียนฉีโจวเนี่ยนะ?
อย่าว่าแต่หลินจือไป๋จะรู้สึกว่าไม่เหมาะสมเลย ปัญญาชนชาวฉีโจวที่ได้ยินต่างก็ขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณ ไม่สามารถยอมรับเรื่องแบบนี้ได้เลย
ทว่าเมื่อทุกคนเห็นสืออวิ๋นยังคงกำต้นฉบับบท ‘ทำนองแห่งสายน้ำ’ ไว้ในมือแน่นราวกับตัดใจปล่อยไม่ได้ และเมื่อความคิดแล่นผ่านสมองไปหลายตลบ เหล่าปัญญาชนในที่นั้นต่างก็พากันเอ่ยปากสนับสนุนว่า
“ผมว่าเข้าท่านะ!”
“คุณหลินอย่าได้ปฏิเสธเลยครับ!”
“ตำแหน่งนายกกิตติมศักดิ์นี้ควรเป็นของคุณที่สุดแล้ว!”
“เห็นด้วย!”
“ผมก็เห็นด้วย!”
“แม้คุณหลินจะเป็นคนฉินโจว แต่ผมยอมรับจากใจจริง!”
“ถูกต้อง!”
คนพวกนี้รับส่งกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยจนหลินจือไป๋ถึงกับอึ้ง แม้เขาจะไม่ได้เมาอาละวาด แต่ตอนนี้เขาก็เริ่มจะเมาแล้วจริงๆ สมองเริ่มสั่งการตามไม่ทันความคิด หากเป็นเวลาปกติที่สติแจ่มใส เขาคงมองออกแล้วว่าคนกลุ่มนี้กำลังวางแผนอะไรกันอยู่
จริงๆ แล้วมันง่ายมาก
เพราะหลินจือไป๋ในวันนี้เรียกได้ว่ามาล้มโต๊ะงานชุมนุมกวีเทศกาลไหว้พระจันทร์ของฉีโจวเข้าให้แล้ว
ต่อไปฉีโจวจะจัดงานกวีเทศกาลไหว้พระจันทร์อีกกี่ครั้ง ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี มีปัญญาชนท
