พแทนการเขียนตัวอักษร ผู้ชมไม่น้อยยังรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง เพราะทุกคนยังอยากจะเห็นฝีมือของปรมาจารย์ลายพู่กันอยู่เลย แต่ใครจะไปนึกว่าในด้านการวาดภาพเขาก็อาจจะเป็นระดับปรมาจารย์ด้วยเช่นกัน!
“ชมเกินไปแล้วครับ”
หลินจือไป๋ยิ้มพลางประสานมือ “จริงๆ แล้วไม่ใช่ว่าผมเก่งกาจอะไรหรอกครับ เกี่ยวกับวิธีการวาดกุ้งแบบนี้ ผมเองก็เรียนมาจากปรมาจารย์ท่านหนึ่ง…”
“เรียนมาจากใครนั้นไม่สำคัญหรอก”
สืออวิ๋นเอ่ยปากว่า “สิ่งที่สำคัญคือเทคนิคนี้ หากไม่มีทักษะการวาดภาพระดับปรมาจารย์ ต่อให้คุณเรียนมาคุณก็เรียนไม่สำเร็จหรอก”
ทักษะการวาดภาพระดับปรมาจารย์อย่างนั้นเหรอ?
หูเหวยมีแววตาเป็นประกายออกมาพลางถามว่า “ตาเฒ่าสือ ความหมายของนายคือ คุณหลินน้อยเป็นปรมาจารย์ด้านการวาดภาพจริงๆ เหรอ?”
วิชาความรู้มีทางเฉพาะของมัน
หูเหวยถนัดด้านบทกวีมากกว่า ระดับกลอนคู่ก็พอใช้ได้ แต่ทักษะการวาดภาพกลับธรรมดา อยู่ในระดับเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น เขาจึงรู้สึกเพียงแค่หลินจือไป๋วาดออกมาได้ดี แต่ดีอย่างไรและดีแค่ไหนเขากลับอธิบายไม่ได้ชัดเจน
“เรื่องนี้ยังต้องสงสัยอีกเหรอ?”
สืออวิ๋นพูดอย่างเด็ดขาด “คุณหลินน้อยเพียงแค่อาศัยภาพกุ้งน้ำหมึกแผ่นนี้แผ่นเดียว ก็
