อกพลางทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ
จะอธิบายยังไงดีล่ะ? รสชาติประมาณเหล้านอกที่ดื่มในร้านคาราโอเกะของโลกก่อน รสสัมผัสจืดมาก ไม่ซ่าเท่าเบียร์ด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องเอาไปเทียบกับเหล้าขาวเลย
“เจ้านี่มันมีฤทธิ์ตามหลังมานะครับ”
เจียงโส่วรั่งยิ้มให้ “แต่พวกเราชาวฉีโจวชินกับเหล้าแบบนี้แล้ว กลับกันถ้าไปดื่มเหล้าขาวที่นิยมในฉินโจวพวกเราจะรับไม่ค่อยไหว”
เป็นอันว่า
ทั้งสี่คนพูดคุยแลกเปลี่ยนความต่างของวัฒนธรรมการดื่มเหล้าพลางเดินขึ้นเรือไป
ทว่าในวินาทีที่ก้าวขึ้นเรือ ตัวเรือก็โคลงไปมาจากการรับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นกะทันหัน จู่ๆ หลินจือไป๋ก็รู้สึกมึนหัวขึ้นมา
ฉันก็ไม่ได้เป็นคนเมาเรือนี่นา
หลินจือไป๋นั่งลงด้วยความสงสัย
เขาชักจะเชื่อแล้วว่าฤทธิ์ของเหล้าสามจอกเมื่อกี้เริ่มทำงานแล้ว
เจียงโส่วรั่งไม่ได้หลอกเขา เจ้านี่มันมีฤทธิ์ตามหลังจริงๆ ไม่เหมือนเหล้าขาวที่จิบแรกก็เตือนคุณแล้วว่าอย่าดื่มรวดเดียว
“พี่หลินรู้ไหมว่านี่คือทะเลสาบอะไร?”
“เห็นว่าชื่อทะเลสาบตงถิงใช่ไหมครับ?”
“ถูกต้องครับ เพราะศาลาตงถิงตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามนั่นเอง”
เจียงโส่วรั่งเป็นคนที่พูดมากที่สุดในกลุ่มสามทหารเสืออย่างเห็นได้ชัด แต่เพราะการโต้ตอบทายปริศนาเมื่อกี้ ท่าทางของซ่งซิ่งเหลียงและซั่งจื้อหรงที่มีต่อหลินจือไป๋ก็เริ่มเป็นกันเองมากขึ้น
ซ่งซิ่งเหลียงกล่าว
“ผมได้ยินมาว่าพี่หลินเชี่ยวชาญด้านบทกวีและกลอนคู่ที่สุด วันนี้ถึงได้รู้ว่าแม้แต่ปริศนาอักษรพี่ห
