ีอี้ เกาซื่อ และคนอื่นๆ อีกมากมายล้วนแต่เป็นยอดกวีในยุคสมัยต่างๆ จากโลกก่อนทั้งนั้น
ทว่าคำพูดของอีกฝ่ายก็เหมือนดาบสองคม มันทั้งทำให้เขาได้รับการยอมรับในระดับที่สูงขึ้น และก็ทำให้เขากลายเป็นเป้าหมายแห่งความอิจฉาของเหล่าปัญญาชน อาจจะนำมาซึ่งการโจมตีที่ไม่จำเป็นก็เป็นได้
ดังนั้นหลินจือไป๋จึงยิ้มแล้วพูดในไลฟ์สดว่า
“ผู้เฒ่าหูเหวยชมผมจนผมทำตัวไม่ถูกเลยครับ ขออนุญาตตอบกลับหน่อยแล้วกัน”
พูดจบ หลินจือไป๋ก็พิมพ์ข้อความในช่องคอมเมนต์ของอีกฝ่ายว่า
“อาจารย์ชมเกินไปแล้วครับ”
แม้ว่าต่อให้ต้องแบกรับชื่อเสียงนี้จริงๆ หลินจือไป๋ก็ไม่กลัว แต่ในตอนนี้เขารู้สึกว่าตนควรจะถ่อมตัวไว้ก่อนดีกว่า
เขาจึงพูดต่อหน้ากล้องอย่างจริงจังว่า
“ด้านบุ๋นไม่มีที่หนึ่ง ด้านบู๊ไม่มีที่สอง คำว่าปราชญ์อันดับหนึ่งแห่งวงการวรรณกรรมบลูสตาร์น่ะมันเกินไปครับ เกินไปแล้ว”
‘ท่านมหาเศรษฐีถ่อมตัวแบบที่หาได้ยากจริงๆ’
‘นี่เรียกว่าถ่อมตัวเหรอ?’
‘เดี๋ยวฉันแปลให้ฟังเอง!’
‘ท่านมหาเศรษฐีน่ะกำลังบอกว่าเขาแซงหน้าปราชญ์อันดับหนึ่งคนเดิมของบลูสตาร์ไปแล้วต่างหาก!’
‘ฮาๆๆๆๆ ท่านมหาเศรษฐีน่ะเก่งเรื่องวางมาด ส่วนนายน่ะเก่งเรื่องแปลไม่ผิดเพี้ยนเลย’
‘วันนี้เพิ่งรู้ว่าคำว่า ‘เกินไป’ หมายความว่าอย่างนี้นี่เอง!’
‘ส่งต่อๆ ไป!’
‘ท่านมหาเศรษฐีบอกว่าตอนนี้เขาเป็นอันดับหนึ่งของวงการวรรณกรรมบลูสตาร์แล้ว!’
‘ส่งต่อๆ ไป ท่านมหาเศรษฐีบอกว่าตอนนี้เขาเป็นอันดับหนึ่งข
