่านเกณฑ์แล้วค่ะ”
“แล้วคุณคิดว่าผมจะติดอันดับที่เท่าไหร่?”
หลินจือไป๋สงสัย เขาแค่สงสัยเท่านั้นจริงๆ
แต่อู๋เสวียนกลับเหงื่อตก ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้ยังไงดี ถ้าตอบต่ำไปจะเป็นการดูถูกฝีมือของหัวหน้าหรือเปล่า?
ถ้าตอบสูงไปแล้วผลลัพธ์จริงๆ ต่างกันมาก คำประจบสอพลอก่อนหน้านี้จะไม่ดูน่าอายเหรอ?
อู๋เสวียนกัดฟันเลือกทางสายกลางในเชิงเทคนิค
“ดาราแถวสองปกติถ้าติดห้าสิบอันดับแรกได้ก็นับว่าผ่านเกณฑ์แล้วค่ะ แต่เจ้านายไม่ใช่คนธรรมดา ฉันเดาว่าสุดท้ายเจ้านายจะติดยี่สิบห้าอันดับแรก… เออ ยี่สิบอันดับแรกแล้วกันค่ะ…”
แน่นอนว่าประโยคนี้เป็นคำโกหก ความจริงในใจของอู๋เสวียนคิดว่า
หลินจือไป๋น่าจะติดสี่สิบอันดับแรกได้
ถ้าโชคดีหน่อยติดสามสิบอันดับแรกได้ก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว เพราะยังไงหลินจือไป๋ก็เพิ่งมาเริ่มงานที่ฉีโจวได้ไม่นาน
นอกจากผู้ชมรายการ ‘เยือนเขาหลีซาน’ ชาวฉีโจวคนอื่นๆ ก็ยังไม่ค่อยรู้จักเขาเท่าไหร่
แม้จะเพิ่งเข้าสู่ดาราแถวสองของฉีโจวแต่ฐานก็ยังตื้นมาก แต่ในฐานะลูกน้องการพูดจาเกินจริงไปบ้างก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ยังไงก็ต้องรักษาหน้าเจ้านายละนะ
อย่างอื่นก็คงไม่ทันได้คิดอะไรมากแล้ว
============================
