แทนคะ ภาพยนตร์ออนไลน์ของบริษัทเราเรื่อง ‘Still Waiting For You’ จำเป็นต้องขออนุมัติงบลงทุนเพิ่มค่ะ…”
โปรเจกต์ภาพยนตร์ที่เสินฮวาคุนเผิงเอนเตอร์เทนเมนต์ผลิตขึ้นเองโดยลำพังมีเรื่องเดียวคือ “เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว”
แต่อย่าลืมว่าบริษัทนี้ได้มาจากการเข้าซื้อกิจการ
หลินจือไป๋ไม่รู้รายละเอียดการเจรจาที่แน่ชัด แต่สรุปคือโปรเจกต์บางอย่างที่กำลังดำเนินการอยู่ก่อนหน้านี้ เสินฮวาคุนเผิงต้องรับช่วงต่อมาด้วย
และเรื่อง ‘Still Waiting For You’ ที่อูเสวียนพูดถึง ก็คือหนึ่งในโปรเจกต์ของบริษัทเดิม
หลินจือไป๋รู้แล้วว่าบริษัทมีหนังเรื่องนี้กำลังถ่ายทำอยู่ แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ
เพราะงบลงทุนรวมทั้งหมดไม่ถึงสิบล้านหยวน ต่อให้ขาดทุนก็คงไม่เท่าไหร่
แต่โปรเจกต์นี้จะขอเพิ่มงบลงทุน?
หลินจือไป๋ขมวดคิ้ว
“นี่เป็นโปรเจกต์ที่ทำค้างไว้ครึ่งทางของบริษัทเดิมใช่ไหม งบบานปลายหรือยังไงครับ?”
การขยายตลาดคือการหาเงินจากตลาดฉีโจว
และถ้าเขาดังขึ้นมา รายได้ของบริษัทนี้ย่อมไม่แย่แน่นอน
ดังนั้นเขาจึงไม่มีความสนใจในโปรเจกต์อื่นนอกจาก ‘เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว’
“ไม่ใช่ค่ะ”
อูเสวียนยิ้มเจื่อน
“สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อนค่ะ เดี๋ยวฉันส่งรายงานให้คุณดูนะคะ”
หลินจือไป๋เข้าใจทันที ความหมายก็คือพูดต่อหน้าผู้ชมในไลฟ์สดไม่ได้ จึงพยักหน้าแล้วบอกว่า
“ส่งบทภาพยนตร์มาให้ดูด้วยนะ”
หลินจือไป๋ไม่ใช่คนที่ใครจะมาหลอกได้ง่ายๆ
ในเมื่อเขาบริหารสำนักพิมพ์เสินฮวาจนเป็น
