ต่ยิ้มอวยพรให้นางเอก
ด้วยตรรกะที่พบเห็นได้บ่อยในละครน้ำเน่าว่า การรักใครสักคนแค่เห็นเธอมีความสุขก็พอแล้ว
แน่นอนว่านี่เป็นแค่พล็อตเรื่องคร่าวๆ แต่ก็ยังทำให้หลินจือไป๋พะอืดพะอมอย่างรุนแรง
ราวกับ “ความทรงจำที่ตายไปหวนกลับมาทำร้ายฉัน”
เพราะในชาติก่อนภาพยนตร์วัยรุ่นแนวนี้มีให้เห็นเกลื่อนกลาด
อย่าว่าแต่ชาติก่อนเลย แม้แต่โลกนี้ก็มีภาพยนตร์วัยรุ่นที่ขายพล็อตซ้ำซากแบบนี้อยู่มากมาย
ไม่อย่างนั้นหลินจือไป๋คงไม่มาเจอบทแบบนี้หรอก เพียงแต่เขานึกไม่ออกเลยว่าเนื้อเรื่องที่ไร้ความแปลกใหม่ขนาดนี้จะดึงดูดผู้ชมได้ยังไง?
จนกระทั่ง…
หลินจือไป๋เห็นหมายเหตุเล็กๆ ที่อูเสวียนเขียนไว้ท้ายบท
[นักแสดงนำชายคือหยางอี้ ตอนที่เขารับเล่นหนังเรื่องนี้ยังเป็นแค่ดาราโนเนมแถวห้า คาดไม่ถึงว่าหลังจากเข้ากล้องได้ไม่นาน หนังวัยรุ่นอีกเรื่องที่หยางอี้รับบทนำจะดังระเบิด ประกอบกับแรงผลักดันจากต้นสังกัด ตอนนี้เลยพุ่งขึ้นมาอยู่แถวสามและกำลังจะแตะแถวสอง ผู้กำกับเลยอยากจะขอเพิ่มงบประมาณเพื่อทำให้หนังออกมาดูดีกว่าเดิม นอกจากนี้ถ้าท่านตัวแทนทานมื้อเที่ยงเสร็จ หากสามารถไปเยี่ยมกองถ่าย ‘Still Waiting For You’ ได้ก็จะดีมากเลยค่ะ เพราะหนังเรื่องนี้จะปิดกล้องในวันพรุ่งนี้แล้ว…]
หลินจือไป๋เข้าใจแล้ว มิน่ากองถ่ายถึงอยากจะขอเพิ่มทุน
เรื่องในวงการแบบนี้อูเสวียนไม่จำเป็นต้องพูดในไลฟ์สดโต้งๆ นั่นแหละก็ได้
เหตุผลนี้ทำให้หลินจือไป๋ยอมรับได้
หลิน
