พอจะเป็นไปได้ไหมที่จะร่วมสานต่อเรื่องราว?
นี่หวังให้ฉันตอบกลับไปบ้างใช่ไหม?
ฉีเจียนเจียมองหลินจือไป๋ในหน้าจอกล่อง มือทั้งสองข้างบีบเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
ทันใดนั้นเสียงของผู้จัดการที่อยู่ข้างๆ ก็ดังขึ้น
“เจียนเจีย ทำไมหน้าหน้าแดงขนาดนี้ล่ะ?”
พูดพลาง ผู้จัดการสาวที่รูปร่างหนักเกือบเจ็ดสิบห้ากิโลกรัมใช้มือสัมผัสหน้าผากและใบหน้าของฉีเจียนเจีย ก่อนอุทานออกมา
“อุ๊ย! ทำไมตัวร้อนจี๋ขนาดนี้ละ ไม่สบายหรือเปล่า?”
“เปล่า… เปล่า”
ฉีเจียนเจียเองก็รู้สึกว่าอุณหภูมิร่างกายของเธอพุ่งสูงขึ้นอย่างประหลาด แต่เธอเชื่อมั่นว่าตัวเองไม่ได้ป่วย
“แค่ร้อนไปหน่อยนะ”
“งั้นปรับแอร์ให้ต่ำอีกหน่อย”
ผู้จัดการสั่งให้คนขับรถปรับแอร์
ส่วนผู้ชมย่อมไม่ได้คิดอะไรไปไกลกว่านั้น หรือจะพูดอีกอย่างคือ ทุกคนยังติดอยู่ในอารมณ์เพลงที่หลินจือไป๋ร้อง
คอมเมนต์สดต่างพากันพิมพ์ว่ายอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!
‘เพราะจริงๆ!’
‘ทำนองมันดูเรียบไปหน่อยหรือเปล่า?’
‘เธอก็อย่าตั้งความหวังสูงเกินไปนักเลย!’
‘คุณภาพระดับนี้ก็เหนือความคาดหมายของทุกคนไปไกลแล้ว’
‘ฉันไม่รู้เลยว่านอกจากท่านมหาเศรษฐีแล้ว ยังจะมีใครที่มีความสามารถแบบนี้อีก!’
‘สุดยอดมือไวระดับพระกาฬ!’
‘ท่านมหาเศรษฐีอัดเพลงภาษาฉีพวกนี้ปล่อยออกมาเถอะ ฉันจะดาวน์โหลดแน่นอน!’
‘เห็นด้วย!’
หลังจากหลินจือไป๋เห็นคอมเมนต์สดก็พูดกับฉีเจียนเจียและเยเจินว่า
“ขอบคุณทั้งสองคนมากนะครับที่ให้ความร่วมมือ ไว้เจอก
