ารย์ไป๋!’
‘กรี๊ดดด ท่านมหาเศรษฐีในที่สุดคุณก็นึกได้ซะทีว่าจะมาคุยกับพวกเรา!’
‘คุณเหมือนประธานบริษัทจอมเผด็จการในนิยายเลย!’
‘ดูคุณทำงานได้ทั้งวันเลย!’
เมื่อเห็นคอมเมนต์ที่เลื่อนผ่านอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกของหลินจือไป๋ตอนนี้ก็ไม่ต่างจากตอนที่เขาเป็นสตรีมเมอร์ในฐานะอูฉือสักเท่าไหร่ จนทำให้รู้สึกถวิลหาหวนนึกถึงขึ้นมาวูบหนึ่ง เขายิ้มแล้วเอ่ยว่า “งั้นผมจะพยายามทำงานที่ทำให้ทุกคนรู้สึกไม่น่าเบื่อเกินไปแล้วกันนะครับ”
พูดจบหลินจือไป๋ก็เอ่ยต่อ!
“ก่อนจะเข้าร่วมรายการ ‘เยือนเขาลี่ซาน’ ผมได้ให้เลขาอูไปรับงานทำเพลงตามสั่งในวงการมาบ้างแล้ว ทุกคนก็รู้ว่าผมเป็นนักร้องนักแต่งเพลง”
หยุดไปครู่หนึ่ง!
หลินจือไป๋ก็ยิ้มแล้วเอ่ย “ตอนนี้ผมได้รับงานตามสั่งมาไม่น้อยเลย งั้นผมจะไลฟ์สดให้ทุกคนดูแล้วกันว่าการทำเพลงตามสั่งต้องทำยังไงบ้าง อย่างแรกเลยคือ งานเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ราคาต่ำกว่าห้าล้านผมจะไม่รับเด็ดขาดครับ”
นี่ไม่ใช่การคุยโว!
แม้เขาจะมาเพื่อขยายตลาดในฉีโจว แต่ตอนที่หลินจือไป๋อยู่ที่ฉินโจว ราคาการรับงานทำเพลงตามสั่งของเขาไปถึงระดับหลักสิบล้านแล้ว!
ตอนนี้เมื่อมาถึงฉีโจว ต่อให้ไม่เรียกค่าตอบแทนระดับสิบล้านขึ้นไป อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะเริ่มต้นที่ห้าล้าน จริงไหม?
แต่เมื่อคำพูดนี้เข้าหูผู้ชมกลับดูเหมือนมีกลิ่นอายความอวดรวยลอยคลุ้งอย่างแรง!
‘ให้ตายสิ!?’
‘ต่ำกว่าห้าล้านไม่รับ!’
‘ให้เฮย!’
‘ท่านมหาเศรษฐีหยิ่งขนาดน
