ระดับท็อปก็สั่นคลอนทันที ในโลกนี้ถ้าเยอิงประกาศเรื่องความรักกับใคร จะส่งผลกระทบอย่างไรนั้นก็ไม่มีใครคาดเดาได้ เพราะกลุ่มแฟนคลับของเธอซับซ้อนเกินไป
เมื่อทุกคนเริ่มหัวเราะเฮฮากันอีกครั้ง เยอิงอาศัยจังหวะที่ยกน้ำขึ้นดื่ม พยายามอย่างถึงที่สุดในการปกปิดพิรุธความผิดปกติของตัวเอง
ในเกมเมื่อกี้ ตอนที่หลินจือไป๋สารภาพรักกับเธอ แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่านั่นอาจจะเป็นเรื่องโกหก แต่เยอิงก็ยังตื่นเต้นจนทนไม่ไหว
มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย มีความสุขและหอมหวานนิดๆ มีความคาดหวังอย่างบอกไม่ถูกหน่อยๆ ขณะเดียวกันก็กลัว ประหม่า และลนลานอยู่บ้าง ควรตอบสนองยังไงดี?
ตอนนั้นเธอสับสนจน CPU แทบจะไหม้แล้วจริงๆ
และถ้าไม่ใช่เพราะในวินาทีนั้นความรู้สึกมันซับซ้อนขนาดนี้ ตอนที่หลินจือไป๋กลั้นไม่อยู่เผยรอยยิ้ม ‘ความสำเร็จ’ ออกมา เธอคงไม่ถูกกระตุ้นให้อับอายจนโมโหในทันทีขนาดนั้น
แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?
เยอิงรู้สึกว่าตัวเองเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอได้สัมผัสกับความรู้สึกพะว้าพะวัง แปรปรวนเหมือนกับนั่งรถไฟเหาะ
ทั้งที่แค่คิดว่าหลินจือไป๋เป็นเพื่อนที่น่าสนใจแท้ๆ… หรือว่าฉันจะชอบเขาแล้ว?
ตั้งแต่ตอนไหนกัน?
ความสัมพันธ์นี้มันเริ่มเปลี่ยนไปแล้วเหรอ?
เยอิงแยกไม่ออกได้ชัดเจน เธอรู้แค่ว่าตอนนี้ดูเหมือนเธอจะใส่ใจทุกการกระทำของหลินจือไป๋เป็นพิเศษ เฝ้าสังเกตอีกฝ่ายอยู่อย่างลับๆ ท่ามกลางเสียงหยอกล้อของท
