งใช้ความงามเข้าแลก ยอมรับกฎลับต่างๆ
แต่แล้ววินาทีนี้ ฉีเจียนเจียกลับจัดปกเสื้อให้หลินจือไป๋อย่างอ่อนโยน นิ้วมือเรียวงามนั้นลากผ่านลำคอของหลินจือไป๋อย่างจงใจแต่มันเหมือนไม่ตั้งใจ
นิสัยของฉีเจียนเจียเลย ต่อให้เป็นการเล่นเกม เธอก็จะรักษาระดับและระยะห่างเอาไว้เสมอ เพราะยังไงในวงการนี้ก็ไม่มีใครบังคับให้เธอทำอะไรได้อยู่แล้ว แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงทำแบบนี้ล่ะ?
เยเจินรู้สึกปวดใจ แต่จากนั้นเยเจินก็ปลอบใจตัวเองว่าไม่เป็นไรหรอก เจียนเจียก็แค่ทำเพื่อเอาชนะเยอิงที่เป็นคู่ปรับ ถึงได้ยอมก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง วางตัวตนลงแล้วมาเล่นละครกับหลินจือไป๋ ก็แค่เล่นสนุกเท่านั้นเอง!
ความจริงการปลอบใจตัวเองของเยเจินก็ไม่อาจกล่าวได้ว่าผิด ฉีเจียนเจียทำเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองมีเสน่ห์มากกว่าเยอิงจริงๆ อย่างน้อยนั่นก็เป็นหนึ่งในเหตุผล
ส่วนเหตุผลอื่นๆ ก็คงเป็นเพราะเมื่อคืนนี้หลินจือไป๋ทำท่าทีเย็นชาใส่เธอจนดูเหมือนไม่แยแสละมั้ง เลยไปกระตุ้นสัญชาตญาณการเอาชนะของฉีเจียนเจียเข้า หรืออาจจะมีเหตุผลอื่นอีก? ฉีเจียนเจียเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน เธอแค่มีเหตุผลเพียงพอที่จะ ‘ยั่วยวน’ หลินจือไป๋
“โอ้โห อัตราการเต้นของหัวใจหลินจือไป๋ไม่เปลี่ยนแปลงเลยค่ะ!”
เฉวียนยังคงทำหน้าที่พากย์ต่อไป
หลินจือไป๋ยังคงนิ่งสงบเหมือนเช่นเคย ไม่ได้ผลเหรอ?
ฉีเจียนเจียไม่ได้รู้สึกพ่ายแพ้ กลับยิ่งอยากเอาชนะมากกว่าเดิม ก่อนหน้านี้แค่สัมผัสกระดูกไหปลาร้าข
