แกะถูกกดลงกับพื้นโต๊ะ ขาแกะถูกมัดไว้เรียบร้อยแล้ว
หลินจือไป๋ กดขาแกะไว้ จากนั้นใช้มีดปลายแหลมสำหรับเชือดแกะแทงทะลุลำคอของมัน ปล่อยเลือดแกะให้ไหลลงในถังที่เตรียมไว้
หลังจากปล่อยเลือดจนหมดแล้ว หลินจือไป๋ ก็เฉือนเปิดลำคอแกะ ดึงท่อที่เชื่อมกับลำไส้ออกมามัดเป็นปม ป้องกันไม่ให้อาหารและกากอาหารในลำไส้ไหลออกมา
จากนั้นก็เริ่มกรีดจากส่วนท้องเป็นแนวยาว สุดท้ายจึงกรีดลงไปตามขาแกะ หลังจากทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ หลินจือไป๋ เริ่มถลกหนังแกะด้วยมือ
เมื่อถลกหนังออกก็นำเครื่องในทั้งหมดออกมา แล้ว หลินจือไป๋ ก็ตัดหัวแกะออก กระบวนการทั้งหมดเพียงรวดเดียวจบ!
เดิมที หลินจือไป๋ คิดว่าตัวเองจะรู้สึกแย่และต้องเอาชนะอุปสรรคทางใจ นึกไม่ถึงว่าจะราบรื่นขนาดนี้และไม่ได้รู้สึกต่อต้านมากมายนัก
ด้านข้าง ตากล้องไม่กล้าถ่ายฉากนองเลือดตรงๆ ได้แต่ให้ทุกคนดูแผ่นหลังของ หลินจือไป๋ ผู้ชมจึงรู้เพียงว่าเขากำลังวุ่นอยู่กับการเชือดแกะ แต่กลับมองไม่เห็นภาพที่ชัดเจน
‘เหมือนจะราบรื่นดีนะ!’
‘นี่กำลังปล่อยเลือดแกะเหรอ?’
‘ฉันเห็นหนังแกะโดนถลกแล้ว!’
‘รู้สึกเหมือนตอนเชือดหมูแถวบ้านฉันเลยหรือเปล่า?’
‘เชือดแกะน่าจะง่ายกว่าเชือดหมูนิดหน่อยนะ’
‘ต่อให้เป็นอย่างนั้น ท่านมหาเศรษฐีก็เจ๋งสุดๆ แล้ว เขาจัดการเจ้าเฟยหยางหยางจริงๆ ด้วย!’
สำเร็จ! หลังจาก หลินจือไป๋ เชือดแกะและแล่เนื้อเสร็จเรียบร้อย บอกให้หานเยว่ช่วงหยุดจับเวลา ในที่สุดกล้องก็แพนมาตรงๆ
เ