ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนครับ” ถึงไม่มีคนปรบมือ หลินจือไป๋ ก็ยังดื้อกล่าวขอบคุณ
ผู้ชมต่างพากันหัวเราะลั่น
‘อยู่ๆ ก็พ่นเพลงเด็กเฉยเลย!’
‘ขำจะตายอยู่แล้ว!’
‘เข้ากับบรรยากาศสุดๆ!’
‘ตลกร้ายอะไรกันเนี่ย คนเดียวในรายการที่ไม่ทำงาน ดันมาเตือนให้คนอื่นตั้งใจทำงาน!’
‘ถ้าร้องเก่งนักก็ร้องอีกสิ!’
‘ร้องได้ดีมาก คราวหน้าไม่ต้องร้องแล้วนะ’
‘มีแค่ฉันหรือเปล่าที่รู้สึกว่า หลินจือไป๋ ทำเกินไป คนอื่นเขากำลังเหนื่อยกันจริงๆ เขายังมาป่วนบนเวทีอีก’
‘ป่วนยังไง ฉันยอมเลย เขาก็แค่ล้อเล่น สร้างบรรยากาศเป็นสีสันของรายการทั้งนั้น’
‘หลินจือไป๋ ก็ทำงานนะ ทั้งตกปลา เก็บผักป่า ขุดเห็ดทั่วเขา พวกนี้ไม่งานหรือไง แค่เขามีความสามารถมากกว่า เลยมีประสิทธิภาพในการทำนูนนี่สูงและผลลัพธ์มากก็เท่านั้นเอง’
ยังดีที่งานของทุกคนเสร็จสิ้นในตอนเที่ยง เวทีสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว เหลือเพียงรอการแข่งขันวันพรุ่งนี้
หลังจากทุกคนกินมื้อเที่ยงเสร็จ ในที่สุดก็ได้พักผ่อน บางส่วนแยกย้ายกันกลับเข้าบ้านไปซ้อมเพลงเพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้ บางส่วนก็ออกไปเดินเล่นข้างนอก
“อย่ามองว่าฉันเป็นแค่แกะ!”
พวกเย่อิงถึงกับวิ่งกลับไปที่คอกแกะเพื่อเก็บขี้แกะต่อ พวกเธอน้องเพลงที่ หลินจือไป๋ แต่งไว้เมื่อวานไปพลางหาขี้แกะ
ตอนนี้ไม่มีความกดดันทางใจเหลืออยู่เลย ไม่เหมือนตอนเริ่มถ่ายทำรายการใหม่ๆ ที่แต่ละคนเดินเข้าคอกแกะก็เหมือนจะตายเพราะรังเกียจความสกปรกเลอะเท
