จะเอาเพลงแรกให้ได้เพราะอยากเอาชนะกัน ทั้งที่ในใจก็คงรู้สึกว่าเพลงที่สองก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน
ได้ ชอบประชดประชันกันนักใช่ไหม? เห็นทีคงต้องใช้ไม้ตายสุดท้ายแล้ว
หลินจือไป๋ เอ่ย “เจียนเจีย ผมมีเพลงหนึ่งที่เหมาะกับคุณเป็นพิเศษ”
แววตาของฉีเจียนเจียฉายแววผิดหวังออกมาวูบหนึ่ง “สรุปคือคุณจะยกเพลงนั้นให้เธอเหรอ?”
“เรามาฟังให้จบก่อนแล้วค่อยตัดสินครับ” หลินจือไป๋ ยิ้มกล่าว
เขาได้ศึกษาแนวเพลงของเย่อิงและฉีเจียนเจียมาแล้ว บอกตามตรงเพลง ‘วันฝนตก’ นั้นไม่ค่อยเหมาะกับฉีเจียนเจียเท่าไหร่ กลับเป็นเย่อิงที่ดูเหมาะสมกว่า
แล้วจะทำให้ฉีเจียนเจียเปลี่ยนใจได้อย่างไร? ง่ายมาก แค่เอาเพลงที่มีสไตล์เหมาะกับฉีเจียนเจียสุดๆ และมีคุณภาพสูงมากเหมือนกันอีกเพลงออกมา ถือว่าแต่งขึ้นเพื่อเธอโดยเฉพาะแล้วกัน
หลินจือไป๋ เคาะกีตาร์ในอ้อมแขนเบาๆ วินาทีต่อมาเสียงเพลงก็ดังขึ้น หลินจือไป๋ ร้องเพลงโดยจ้องไปที่ฉีเจียนเจีย
“ควรนิยามตัวเธออย่างไรถึงเหมาะสมตรงใจที่สุด?”
ฉีเจียนเจียสีหน้าขยับไหวเล็กน้อย แขกรับเชิญในที่นั้นต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจและคาดหวังออกมา แค่เนื้อร้องประโยคแรกของเพลงนี้ก็ทำให้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายในแบบของฉีเจียนเจียแล้ว
“เอาอะไรมาเปรียบเทียบกับเธอจึงนับว่าพิเศษ?”
หลินจือไป๋ มองดูสีหน้าของฉีเจียนเจียที่ค่อยๆ เปลี่ยนทีละนิดก็รู้ว่าเรื่องนี้มีลุ้น จึงยิ้มพลางร้องต่อว่า
“ความรู้สึกที่มีต่อเธอช่างรุนแรงแต่กลับไม่ค่อ
