วขณะพยักหน้าปลก ๆ เธอคิดว่าตนจะลาออกแน่ หลังจากจัดการเรื่องนี้แล้ว
ส่วนอีกฝั่งหนึ่งนั้น…
“คุณไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม” กานว่างรีบมา
ชายหนุ่มได้รับข้อความจากเฝ่ยไป๋ลู่ ว่าเธอบังเอิญไปเจอคนชั่วที่ต้องทนทุกข์กับผลกรรมของตัวเอง ตอนนี้เธอจับเขาได้ และกำลังพาอีกฝ่ายไปสอบปากคำ
แม้เฝ่ยไป๋ลู่จะอธิบายว่าคนชั่วช้านั่นกำลังจะตายเพราะวิญญาณร้ายก็จริง เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะกังวลว่าเฝ่ยไป๋ลู่จะได้รับบาดเจ็บ
“ฉันสบายดี” หานซุ่นเซิงนอนแผ่อยู่บนพื้นสภาพคล้ายคนตาย ล้อมรอบด้วยอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเฝ่ยไป๋ลู่เป็นคนทำ
เฝ่ยไป๋ลู่ไว้ชีวิตหานซุ่นเซิงในวินาทีสุดท้าย ความตายเป็นเรื่องที่ตัดสินได้ แต่หานซุ่นเซิงยังคงมีคุณค่า คงน่าเสียดายถ้าต้องมาตายแบบนี้
“อื้อ” กานว่างไม่ได้ลงรายละเอียดว่าทำไมเขาถึงหาเฝ่ยไป๋ลู่เจอ ต่อมาเขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปหานซุ่นเซิง และตรวจสอบข้อมูล “ไม่พบข้อมูลของเขา ในฐานข้อมูลน่าจะถูกปลดออกเมื่อหลายปีก่อน ผมจะถ่ายรูปไปถามท่านอาจารย์…”
“งั้นฉันยกให้เป็นหน้าที่คุณแล้วกัน” เฝ่ยไป๋ลู่เหลือบมองหานซุ่นเซิงอย่างไม่แยแส จากนั้นจึงหันหลังจากไป
รากฐานพลังของหานซุ่นเซิง และความทรงจำบางส่วนของเขาถูกทำลาย ไม่ว่าใครจะตามสืบ พวกเขาคงแค่คิดว่าเขาถูกวางยาพิษ และไม่สงสัยอะไรอีก
ในท้ายที่สุด เธอเป็นเพียงสตรีมเมอร์ตัวน้อยที่ถูกตระกูลหานรังแก และมีความรู้เรื่องรู้โหงวเฮ้งเท่านั้น
มุมปากของเฝ่ยไป
